Τα αιολικά πάρκα στην Μονεμβασιά!



Αναδημοσίευση από τα "Κυθηραϊκά Νέα"
Στις 30-10-1997 σύμφωνα με το καταστατικό της, συστήνεται η WRE HELLAS Ανώνυμος Εταιρία παραγωγής ενέργειας από τον άνεμο. Η εν λόγω εταιρία μικρή κατά τους εκπροσώπους της αλλά στη πραγματικότητα θυγατρική άλλης μεγαλύτερης Γερμανικών συμφερόντων, ήταν η πρώτη εταιρία  που κατέβηκε μέχρι τη Λακωνία και συγκεκριμένα τα Κουλέντια (άλλως Ελληνικό) του Δήμου Μονεμβασίας σε μια πρώτη διερευνητική απόπειρα της φάρας των ΒΑΠΕτζήδων να μετρήσουν τη δύναμη τους αλλά και τα αντανακλαστικά των Λακώνων.
Η WRE HELLAS άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου στη Λακωνία. Εμείς οι κάτοικοι και οι φίλοι της Μονεμβάσιας όταν διαπιστώσαμε το πρόβλημα,ακόμα και χωρίς να έχουμε συνολική εικόνα του Εθνικού Ενεργειακού Σχεδιασμού, αντιδράσαμε και μάλιστα σθεναρά. Πρώτος και κύριος λόγος της αντίδρασης μας υπήρξε η θέση ότι: Δεν είναι Δυνατόν για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα όπως είναι ένα Αιολικό Πάρκο που αλλοιώνει τη μορφή και το χαρακτήρα ενός τόπου, αλλά και μεταβάλει το τρόπο ζωής των ανθρώπων, να μην ερωτώνται και συνενούν οι άμεσα εμπλεκόμενοι, οι κάτοικοι.
Αυτή η συμπεριφορά της κεντρικής εξουσίας κι αυτός ο κρυψινισμός ήταν που έκανε μαζικά κατοίκους του χωριού Κουλέντια αλλά και του Δήμου Μονεμβασίας γενικότερα να προχωρήσουν σε δυναμικές κινητοποιήσεις εν έτη 1999.


Παράλληλα   και   μετά   τη   μεγάλη  πίεση   της  κοινής  γνώμης  ο   Καποδιστριακός   Δήμος Μονεμβασίας  υποχρεώθηκε να λάβει αποφάσεις κατά  της εγκατάστασης του Αιολικού Σταθμού αλλά  και  να  προσφύγει  στο  Συμβούλιο της  Επικρατείας περισσότερες από μία φορές. Κάνοντας χρήση των Νομίμων διαδικασιών συντάξαμε πλήθος Δικογράφων,Τεχνικών Εκθέσεων που απέρριπταν τα αίολα επιχειρήματα των αιολικών εταιριών.
Παράλληλα συντάξαμε και το πρώτο χάρτη της ευρύτερης περιοχής της ΝΑ Λακωνίας. Πάνω στο χάρτη παρουσιάζονται οι θέσεις των Σταθμών τις οποίες επέλεξαν οι Εταιρίες και ενέκρινε η ΡΑΕ χωρίς τη σύμφωνη γνώμη κανενός τοπικού φορέα. 
Ο χάρτης αυτός παρουσίασε ξεκάθαρα και εύλογα από πολύ νωρίς το μέγεθος της βιβλικής καταστροφής που πρόκειται να συντελεστεί στο τόπο μας. Στο Χάρτη και τα στοιχεία που τον συνοδεύουν στηρίχθηκε και το ΣΤΕ προκειμένου πρώτη φορά με την απόφαση 2569/2004 να θέσει το ζήτημα «μεμονωμένων ΜΠΕ που δε λαμβάνουν υπ όψιν ομοειδή έργα στη περιοχή κατά τρόπο ώστε να είναι πιθανό οι χωροθετήσεις των νέων έργων αθροιστικά να δημιουργούν σημαντική επιβάρυνση στο περιβάλλον.»
Αναλυτικότερα  για τη συγκεκριμένη περιοχή της Μονεμβάσιας έχουν εκδοθεί οι παρακάτω αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας μετά τις αντίστοιχες προσφυγές του Δήμου μας: 2569/2004 που αποτελεί απόφαση σταθμό στη νομολογία για τις ανεμογεννήτριες πανελλαδικά καθώς και οι  2570/2004  3364/2005 (βασική)  και 3365/2005.


Το παράδοξον του πράγματος που όμως αναδεικνύει και τη ποιότητα των ίδιων των Εταιριών καθώς και της  Περιφέρειας Πελοποννήσου και των διορισμένων Γενικών Γραμματέων της, ήταν πως κάθε φορά που απορρίπτετο μία πράξη της Διοίκησης,η Εταιρία επανέρχονταν με ίδιο ακριβώς  αίτημα αλλάζοντας απλά κατά λίγα εκατοστά τις θέσεις των Ανεμογεννητριών επί του Εδάφους. Κατόπιν τούτου η Περιφέρεια δεν είχε πρόβλημα να εκδώσει νέα απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών όρων ή Άδειας Εγκατάστασης τις οποίες εμείς στη συνέχεια προσβάλαμε. Η λογική αυτής της διαδικασίας ήταν απλή, η Εταιρία και ενδεχομένως και η Περιφέρεια Πελοποννήσου θεωρούσαν πως είτε οι κάτοικοι θα κουρασθούν να καταθέτουν Αιτήσεις Ακυρότητας, είτε θα χάσουν κάποια από τις πολύ σφιχτές προθεσμίες λόγω ελειπούς ενημέρωσης, είτε δε θα είχαν την δυνατότητα σε αντίθεση με την Εταιρία να ξοδεύουν  χρόνο και χρήμα προκειμένου να υποστηρίζουν Νομικά και Τεχνικά τις Αιτήσεις τους.
Χαρακτηριστικό της περιγραφομένης κατάσταση ήταν πως στα μέσα του 2006 και μετά από 4 δικαστικές Αποφάσεις του ΣΤΕ η τότε ΓΓ Περιφέρειας  κα Αβούρη   εκδίδει νέα Απόφαση έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων για τον ίδιο Αιολικό Σταθμό. Η Κεντρική Διοίκηση με τη πράξη της αυτή απέδειξε πόσο σοβαρά λαμβάνει υπ όψην της τους πολίτες και τη κοινωνία τους οποίους ετάχθη υποτίθεται να υπηρετεί. Η ΓΓ Περιφέρειας προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της εταιρίας και όχι των πολιτών αγνόησε τις τελεσίδικες αποφάσεις του ΣΤΕ αλλά και τις αρνητικές εισηγήσεις συναρμόδιων κρατικών φορέων όπως το τότε Υπουργείο Γεωργίας, το Υπουργείο Πολιτισμού ,το Υπουργείου Τουρισμού ακόμα και αυτής της ΡΑΕ, όπου όλοι διαφωνούσαν με την άναρχη τοποθέτηση Αιολικών πάρκων στη Λακωνία. Μετά και τη γενική κατακραυγή η Περιφερειάρχης υποχρεώθηκε άρον άρον  να ανακαλέσει την αρχική της Απόφαση αναγνωρίζοντας με αυτό το τρόπο το βεβιασμένο των ενέργειών της.



Σήμερα και μετά από αυτή τη τραυματική εμπειρία της περιοχής μας από τη συναναστροφή με τις Εταιρίες παραγωγής Ενέργειας αλλά και τη Κεντρική Διοίκηση καθώς κι από τη προσωπική μου εμπλοκή ως άμισθος Τεχνικός Σύμβουλος του Δήμου Μονεμβαίας έχω καταλήξει στις ακόλουθες διαπιστώσεις:
1ον) Οι Εταιρίες χωροθετούν, επιλέγουν δηλαδή τις περιοχές που τις ενδιαφέρουν και το ΥΠΕΚΑ με την Αποκεντρωμένη Περιφέρεια απλά τις εγκρίνουν.
2ον) Ο ρόλος της αιρετής Περιφέρειας Πελοποννήσου  είναι αντίστοιχος με αυτόν των παλιών Νομαρχιών ,απλά γνωμωδοτικός.
3ον) Ο ρόλος του πρώτου Βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι ανύπαρκτος μιας και δεν προβλέπετε από το Νόμο ούτε καν η γνωμοδότηση του, ενώ σε πολλές περιπτώσεις Δήμαρχοι, Δημοτικοί και Περιφεριακοί Σύμβουλοι συντάσσονται με τις Εταιρίες.
4ον) Ο ρόλος των πολιτών , των άμεσα δηλαδή εμπλεκόμενων , εκείνων που θα κλειθούν να ζήσουν αγκαλιά με τα Αιολικά Πάρκα και τα παρελκόμενα τους απλά δεν προβλέπεται από το Νόμο. Συνεπώς βάσει Νομικού Πλαισίου εμείς "Δεν Υπάρχουμε"  ή άλλως είμαστε αμελητέοι και αναλώσιμοι.
5ον)  Τα προβλήματα της Λακωνίας μας είναι κοινά ,είναι ορατά, είναι μεγάλα.Όμως η Κεντρική Διοίκηση μας τα παρουσιάζει αποσπασματικά ,κατά περίσταση και κατά βούληση. Μας Διαιρεί προκειμένου να Βασιλεύει . Η γενικευμένη αυτή στάση της Πολιτείας και των οργάνων της, η λογική δηλαδή του βολέψου εσύ κι άσε το γείτονα σου να πεθαίνει, είναι κατά τη γνώμη μου ένας από τους κύριους λόγους που δημιούργησαν το συστημικό πρόβλημα της Νεο-ελληνικής κοινωνίας και συνετέλεσαν στη σημερινή κρίση θεσμών και αξιών. Ο διασπαστικός ρόλος που το ίδιο το Κράτος έπαιξε στις πλάτες των πολιτών, αλλοίωσε το εθνικό μας DNA κι έθεσε σε καταστολή τις υγιείς φωνές των τοπικών κοινωνιών.
6ον) Ο Ενεργειακός Σχεδιασμός δεν είναι το μόνο Παν-Λακωνικού ενδιαφέροντος ζήτημα που συντελείται εν αγνοία μας .Εν αγνοία μας υπογράφονται συμβάσεις για τη διαχείριση των Υδάτινων Πόρων,εν αγνοία μας λαμβάνονται αποφάσεις σε Κεντρικό επίπεδο που αφορούν το μέλλον το δικό μας και των επόμενων γενεών.



Συμπέρασμα: Εάν εμείς οι ίδιοι οι πολίτες της Λακωνίας απαλαγμένοι από κομματικά συμφέροντα και προσωπικές μικρότητες, δε συνταχθούμε σε κοινά Μέτωπα και Δίκτυα, αν δεν ενώσουμε τις φωνές μας, αυτές που οι κεντρικοί άρχοντες επιμελλώς αποφεύγουν να ακούσουν, και δε τις κάνουμε "Βοή", οι μέρες που θα έρθουν θα είναι ακόμα χειρότερες, οι αποφάσεις που θα ληφθούν ερήμην μας θα είναι καταδικαστικές για μας και τις επερχόμενες γενιές και η Ζωή μας δε θα μοιάζει σε τίποτα μ αυτό που έως σήμερα είχαμε μάθει και αγαπήσει.



Πολιτικός Μηχανικός Τ.Ε
Μέλος Δικτύου Περιβαλλοντικής και Πολιτιστικής Προστασίας Λακωνίας
Εκπρόσωπος του Συλλόγου Επαγγελματιών Μονεμβασίας
Εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας Εμπορικών Συλλόγων Πελοποννήσου

Πηγή άρθρου
http://konstantinosdavanelos.blogspot.gr/2012/10/blog-post_2648.html

Μετά τη γκάφα “αποσύρεται” η ΔΕΗ απο τη Ντία!

Οι αντιδράσεις για το σχέδιο εγκατάστασης ανεμογεννητριών συνολικής ισχύος…155 Μεγαβάτ οδηγούν σε αναδίπλωση τη ΔΕΗ- τι απαντά το υπουργείο.



Η ΔΕΗ αποφάσισε τελικά να αποσύρει την αίτησή της για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στη Ντία μετά τη γκάφα που προκάλεσε αντιδράσεις στην Κρήτη και όχι μόνο (δείτε εδώ). Από την πρώτη στιγμή το θέμα πήρε διαστάσεις. Η αποκάλυψη του πριν από ένα μηνα περίπου θορύβησε και την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ, αλλά και την ΡΑΕ, πού έδειξαν να αγνοούν ότι η ΔΕΗ προτίθεται να προχωρήσει το αιολικό πάρκο των 155 Μεγαβάτ στη Ντία .Τελικά αποδοκίμασαν την επιλογή αυτή αναγκάζοντας τη ΔΕΗ να αναδιπλωθεί! Ο δήμαρχος Χερσονήσου στον οποίο ανήκει διοικητικά το νησί αντέδρασε και ζήτησε εξηγήσεις, ενώ το θέμα έφτασε στο υπουργείο και τη Βουλή μέσω κοινοβουλευτικών παρεμβάσεων- με πρώτο το βουλευτή κ.Αυγενάκη. το υπουργείο τώρα αναφέρει επισήμως ότι η ίδια επιχείρηση αποσύρει το αίτημά της: “Σύμφωνα με την ενημέρωση που έχουμε η ΔΕΗ Ανανεώσιμες ΑΕ προτίθεται να αποσύρει την σχετική αίτηση που έχει υποβάλει στη ΡΑΕ για χορήγηση άδειας παραγωγής αιολικού πάρκου ισχύος 155 Μεγαβάτ” τονίζει η γενική γραμματεία Ενέργειας – τμήμα ΑΠΕ σε επίσημη ανακοίνωσή της που διαβιβάζεται στη Βουλή. “Προφανώς υπήρξε αστοχία. Το λιγότερο που μπορώ να πω είναι ότι δεν ήξεραν ούτε την ιστορία, ούτε ότι η Ντία προστατεύται. Δεν θέλω να σκεφτώ κάτι άλλο” τόνισε ο κ. Αυγενάκης επισημαίνοντας ότι το υπουργείο πάντως αντέδρασε άμεσα και αφού ενημε- ρώθηκε προχώρησε σε… πίεση προς τη ΔΕΗ που αποσύρει το θέμα.





Θυμίζουμε ότι όσοι αρχικά είδαν την ανάρτηση, στη ΡΑΕ, της επίσημης αίτησης της ΔΕΗ για την εγκατάσταση αιολικών πάρκων στη Ντία νόμιζαν πως ήταν… λάθος! Η “ΔΕΗ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ” είχε επισήμως υποβάλει αίτηση για τις ανεμογεννήτριες στο πιο προστατευμένο-μαζί με τη Χρυσή και τη Γαύδο- νησί της Κρήτης! 

Το ΥΠΕΚΑ πάντως τονίζει ότι και πάλι δεν θα ήταν εύκολο για τη ΔΕΗ να κάνει μια τέτοια επένδυση αποδοκιμάζοντας εμέσως την πρόθεση της επιχείρησης: “Μετά την έκδοση του ν.3851/2010, η εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων δεν περιλαμβάνεται στα κριτήρια αξιολόγησης των αιτήσεων για χορήγηση άδειας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από τη  Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας. Η περιβαλλοντική αξιολόγηση λαμβάνει χώρα, κατά τη διαδικασία έκδοσης της άδειας εγκατάστασης, με την υποβολή Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) στην αρμόδια περιβαλλοντική αρχή για την έγκριση των σχετικών περιβαλλοντικών όρων εγκατάστασης και λειτουργίας. Με την ολοκλήρωση της εν λόγω διαδικασίας και εφόσον ο φάκελος της ΜΠΕ κριθεί πλήρης, η ΜΠΕ διαβιβάζεται στα οικεία Περιφερειακά Συμβούλια για δημοσιοποίηση και ενημέρωση του κοινού καθώς και στις συναρμόδιες Υπηρεσίες για κατάθεση των απόψεών τους, σύμφωνα με την κείμενη περιβαλλοντική νομοθεσία. Η οριστική απόφαση της Διοίκησης για την υλοποίηση των προτεινόμενων έργων, θα ληφθεί μετά την ολοκλήρωση της διαβούλευσης με το κοινό και τις Υπηρεσίες και με την έκδοση των Αποφάσεων Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων των έργων αυτών”, αναφέρει το υπουργείο, το οποίο εμμέσως αποδοκιμάζει τη λογική της ΔΕΗ.

Πηγή άρθρου
http://www.kinima18.gr/?p=542

Αντιδράσεις για τις ανεμογεννήτριες στο Βόρειο Αιγαίο




H απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Βορείου Αιγαίου για εγκατάσταση 353 ανεμογεννητριών στα νησιά Λέσβου, Λήμνου και Χίου χαρακτηρίζεται ως «αυτοκαταστροφική» από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού.

Η πλειοψηφία των Συμβούλων, ψηφίζοντας υπέρ του έργου τεράστιας κλίμακας, μοιάζουν να αγνόησαν πλήρως τις σοβαρότατες επιπτώσεις που αναμένεται να έχει το έργο αυτό στην εικόνα της Λέσβου ως ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς στην Ευρώπη για την παρατήρηση πουλιών. Για τις επιπτώσεις αυτές έχουν εγκαίρως ενημερώσει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, με αναλυτικό υπόμνημά τους όπου τονίζουν ότι κάθε χρόνο επισκέπτονται τη Λέσβο αποκλειστικά για οικοτουρισμό περισσότεροι από 4.000 επισκέπτες.

Σημειώνεται ότι η Λέσβος αποτελεί παγκοσμίως κορυφαίο οικοτουριστικό προορισμό χάρις στο πλούσιο φυσικό περιβάλλον και ιδιαίτερα στη διεθνούς σημασίας ορνιθοπανίδα της. Τα έσοδα για την τοπική οικονομία (ξενοδοχεία, εστιατόρια, ενοικιάσεις αυτοκινήτων) υπερβαίνουν τα 3 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Οι δύο περιβαλλοντικές οργανώσεις κατέδειξαν με συγκεκριμένα στοιχεία πως η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου είναι ανεπαρκής και δεν περιλαμβάνει σοβαρή μέριμνα για το σπουδαίο οικολογικό και πολιτιστικό πλούτο των νησιών του Βορείου Αιγαίου και τη σημασία τους για την ορνιθοπανίδα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν σε ποσοστό 70% οι Αιολικοί Σταθμοί χωροθετούνται εντός των Ζωνών Ειδικής Προστασίας των νησιών Λήμνου, Χίου και Λέσβου, όπου και θα υποβαθμίσουν μη αναστρέψιμα τα κρίσιμα ενδιαιτήματα αναπαραγωγής και τροφοληψίας παγκοσμίως απειλούμενων ειδών. Για δύο από αυτά, το παγκοσμίως απειλούμενο Σμυρνοτσίχλονο (Emberiza cineracea) και τον Μαυροπετρίτη (Falco eleonorae), η Ελλάδα φέρει μεγάλη ευθύνη για την προστασία και διατήρησή τους σε διεθνές επίπεδο.

«Είναι εκτός πλαισίου λογικής – και ιδιαίτερα σε καιρούς οικονομικής κρίσης – πως μία τόσο εξόφθαλμα περιβαλλοντικά επιβλαβής και ασύμβατη με τη βιώσιμη τοπική οικονομία επένδυση έτυχε θετικής γνωμοδότησης από την πλειοψηφία του Περιφερειακού Συμβουλίου. Αποφάσεις σαν κι αυτές αποτελούν παράδειγμα προς αποφυγή γιατί αποτυγχάνουν να θέσουν ως προτεραιότητα τον μακροχρόνιο κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό συμφέρον απέναντι στα βραχυπρόθεσμα κέρδη», επισημαίνει ο Πρόεδρος του Δ.Σ. της Ορνιθολογικής, Αποστόλης Καλτσής.
«Δυστυχώς ο σχεδιασμός του έργου παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα και ελλείψεις όσον αφορά την προστασία του τοπίου και της πολιτιστικής κληρονομιάς, ειδικά για την Χίο που έχει ήδη πληγεί σημαντικά από τις δασικές πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού», επισημαίνει η Υπεύθυνη Περιβαλλοντικών Προγραμμάτων της Ελληνικής Εταιρείας, Δάφνη Μαυρογιώργου.


Πηγή άρθρου

http://www.agronews.gr/green-report/prasini-energeia/arthro/88423/adidraseis-gia-tis-anemogennitries-sto-voreio-aigaio/

Ανεμογεννήτριες και πράσινη ανάπτυξη. Οι κρυφές επιπτώσεις στο περιβάλλον



Tους τελευταίους μήνες ολοένα και περισσότερο ακούμε τον όρο «πράσινη ανάπτυξη». Την παραγωγή, δηλαδή, ενέργειας με μεθόδους φιλικές προς το περιβάλλον. Σε ολόκληρη την ελληνική επαρχία επικρατεί κυριο­λεκτικά φρενίτιδα.
Γιγάντιες ανεμογεννήτριες τοποθετούνται αλόγιστα σε βουνοκορφές και νησιά και χιλιάδες στρέμματα καλλιεργήσιμης γης παραμένουν σε αγρανάπαυση για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών. Η πράσινη ανάπτυξη σε όλο της το μεγαλείο. Μόνο που, όπως θα αποδειχτεί και στη συνέχεια, φαίνεται ότι τελικά η πράσινη ανάπτυξη μόνο πράσινη δεν είναι.
Οι επιπτώσεις της στο περιβάλλον είναι σημαντικές και αρκετοί είναι αυτοί που είτε σκόπιμα είτε από λανθασμένη αντίληψη τις αγνοούν. Οι μέθοδοι αυτές παραγωγής ενέργειας έχουν κατά έναν παράξενο τρόπο αγιοποιηθεί και στην επαρχία έχει στηθεί μια ολόκληρη βιομηχανία γύρω από την πράσινη ανάπτυξη, που αγνοεί προκλητικά τις όποιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Η περίπτωση των ανεμογεννητριών είναι χαρακτηριστική. Τους τελευταίους μήνες τεράστιες ανεμογεννήτριες, που φτάνουν ακόμη και τα 110 μέτρα ύψος, ξεφυτρώνουν σε νησιά και βουνοκορφές. Η άγρια φύση υποδέχεται τους σιδερένιους γίγαντες δίχως κανείς να αναλογιστεί τις συνέπειες, οι οποίες μόνο αμελητέες δεν είναι.
Η αλόγιστη τοποθέτησή τους δίχως σχέδιο προκαλεί σημαντικότατες επιπτώσεις στο μικροκλίμα της περιοχής. Οι ειδικοί το επιβεβαιώνουν. Όπως επισημαίνει στα «Επίκαιρα» ο φυσικός κ. Μιχάλης Γρίβας, «η τοποθέτηση των ανεμογεννητριών στις κατά τόπους περιοχές χωρίς να τηρούνται οι προβλεπόμενοι όροι επηρεάζει αρνητικά το μικροκλίμα της περιοχής».
Πιο απλά, πριν από την κατασκευή ενός οποιουδήποτε αιολικού πάρκου, εκπονείται μία Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), η οποία αφορά στην προστασία του μικροκλίματος της περιοχής. Η μελέτη καθορίζει με συγκεκριμένο τρόπο τη διάταξη των ανεμογεννητριών ανάλογα με την περιοχή αλλά και με τη δύναμή τους, ούτως ώστε οι επιπτώσεις στο μικροκλίμα της περιοχής να ελαχιστοποιούνται. Κάτι τέτοιο όμως σπανίως τηρείται στην Ελλάδα.
Οι ανεμογεννήτριες εγκαθίστανται παντού και πάντα δίχως να τηρηθεί το οποιοδήποτε σχέδιο. Άλλωστε, μπροστά στα εκατομμύρια ευρώ των επενδύσεων τέτοιες μικρολεπτομέρειες θεωρούνται ασήμαντες. Ωστόσο, ο επηρεασμός του μικροκλίματος μόνο ασήμαντος δεν είναι. «Το μικροκλίμα μπορεί να επηρεαστεί ακόμη και σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου από το σημείο εγκατάστασης των ανεμογεννητριών», τονίζει στα «Επίκαιρα» ο κ. Γρίβας.
Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Καταρχάς πρώτη και κύρια επίπτωση στο περιβάλλον είναι η δημιουργία άνυδρων χειμώνων. Η λειτουργία των γιγαντιαίων ανεμογεννητριών σε συνθήκες υψηλών μποφόρ δεν επιτρέπει τη δημιουργία χιονιού στις βουνοκορφές. Το αποτέλεσμα είναι να μειώνεται σημαντικά ο υδροφόρος ορίζοντας και να επηρεάζονται οι καλλιέργειες. Πολύτιμοι υδροφόροι πόροι χάνονται όχι από φυσικά αίτια, αλλά τεχνητά.
Και το πλέον οξύμωρο, από μορφές ενέργειας φιλικές προς το περιβάλλον. Εάν κατά την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών δεν τηρηθούν οι απαραίτητες δεσμεύσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, τότε η λειψυδρία θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.
Μία άλλη επίπτωση που προκαλεί ο επηρεασμός του μικροκλίματος είναι και η συχνή εμφάνιση ανεμοστρόβιλων. Η περίπτωση των χωριών του Παναχαϊκού Όρους είναι χαρακτηριστική. Κάτοικοι και φορείς διαμαρτύρονται ότι πολλές φορές κάνουν την εμφάνισή τους ανεμοστρόβιλοι. Κάτι που, όπως σημείωνε χαρακτηριστικά στα «Επίκαιρα» κάτοικος της περιοχής μεγάλης ηλικίας, «πολύ σπάνια συνέβαινε κατά το παρελθόν». Τα λόγια του κ. Γρίβα μαρτυρούν την αλήθεια: «Ο επηρεασμός του μικροκλίματος μπορεί να δημιουργήσει ανεμοστρόβιλους», αναφέρει.
Διάβρωση εδαφών και βιοποικιλότητα
Ο επηρεασμός όμως του μικροκλίματος από την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών δεν είναι και η μοναδική επίπτωση. Όπως επισημαίνει στα «Επίκαιρα» ο επίκουρος καθηγητής Δασολογίας του ΤΕΙ Λαμίας κ. Ιωάννης Ραυτογιάννης, «οι επιπτώσεις από την εγκατάσταση ανεμογεννητριών είναι σημαντικές, τόσο σε αισθητικό αλλά και σε περιβαλλοντικό επίπεδο».
Καταρχάς, η αλόγιστη εγκατάσταση των ανεμογεννητριών-τεράτων στις ελληνικές βουνοκορφές, έχει ως αποτέλεσμα την αισθητική υποβάθμιση των τοπίων. Πολλές περιοχές, όπως για παράδειγμα η Ευρυτανία, διαθέτουν μοναδικά τοπία, τα οποία αποτελούν πόλο έλξης για χιλιάδες επισκέπτες. Αρκετοί είναι αυτοί που Σαββατοκύριακα και καθημερινές εγκαταλείπουν τις μεγαλουπόλεις προκειμένου να απολαύσουν από κοντά τη σπάνια φυσική ομορφιά, που οι ανεμογεννήτριες-τέρατα στερούν από τους επισκέπτες.
«Φανταστείτε τη θέα των βουνών με εγκατεστημένες τις τεράστιες ανεμογεννήτριες. Η όψη τους και μόνο υποβαθμίζει αισθητικά το τοπίο», σημειώ­νει στα «Επίκαιρα» ο κ. Ραυτογιάννης. Κάτι τέτοιο μεταφράζεται αυτόματα σε μείωση της τουριστικής κίνησης στην περιοχή και απώλεια εσόδων αρκετών χιλιάδων ευρώ. Η φυσική ομορφιά των τοπίων που γοήτευε τους επισκέπτες θα αποτελεί παρελθόν.
Εκτός όμως από την αισθητική υποβάθμιση, ιδιαίτερα σημαντικές είναι και οι επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον και στη βιοποικιλότητα της περιοχής, κυρίως από τα έργα εγκατάστασης των ανεμογεννητριών. Μπορεί η σχετική νομοθεσία που διέπει τα έργα υποδομής να περιλαμβάνει ρυθμίσεις για την προστασία του περιβάλλοντος, όμως αυτές πουθενά δεν τηρούνται. Μετά την ανάληψη των έργων από τους κατά τόπους εργολάβους, η περιβαλλοντική προστασία παραπέμπεται στις καλένδες… ελέω κόστους.
Τα λόγια του κ. Ραυτογιάννη είναι χαρακτηριστικά. «Σε κανένα έργο υποδομής μέχρι στιγμής δεν τηρήθηκε η νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος», σημειώνει. Τα αποτελέσματα είναι δραματικά. Σπάνια και ευαίσθητα είδη ζώων και φυτών, αλλά και μοναδικοί βιότοποι θα οδηγηθούν στον αφανισμό. Η τροφική αλυσίδα και τα οικοσυστήματα των περιοχών θα διαταραχθούν με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Ήδη τα πρώτα δείγματα στην ελληνική ύπαιθρο δεν είναι και τα καλύτερα. Σημαντικές επιπτώσεις στους ντόπιους πληθυσμούς προκαλεί επίσης και ο θόρυβος από τη λειτουργία των ανεμογεννητριών. Σε πολλές περιοχές της χώρας οι κάτοικοι διαμαρτύρονται έντονα και αντιδρούν στην όποια εγκατάσταση.
Φωτοβολταϊκά και «έρημος»
Εκτός όμως από τις ανεμογεννήτριες, ούτε και η εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών σε γεωργικές εκτάσεις θα πρέπει να θεωρείται και τόσο αθώα. Η συγκεκριμένη πηγή ανανεώσιμης ενέργειας, προκειμένου να εγκατασταθεί, χρειάζεται αρκετά στρέμματα γης. Είναι χαρακτηριστικό ότι για κάθε 100 κιλοβάτ παραγωγής απαιτούνται γύρω στα 15 στρέμματα γης, τα οποία μετατρέπονται ουσιαστικά σε «έρημο». Η ανάπτυξη χλωρίδας κρίνεται απαγορευτική, καθώς και ο κίνδυνος πυρκαγιάς είναι υπαρκτός. Την ίδια ώρα η ανάπτυξη βλάστησης εμποδίζει και τη μεταφορά ηλιακής ενέργειας, λόγω της σκίασης των πανέλς. Το αποτέλεσμα είναι ολόκληρες εκτάσεις να μοιάζουν με «κρανίου τόπο», αντί να παράγουν καρπούς.
Επιπλέον, η διάβρωση του εδάφους θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Οι ποσότητες τσιμέντου που θα χρειαστούν για την εγκατάστασή τους ανέρχονται σε τόνους. Ολόκληρες εκτάσεις καλλιεργήσιμης γης θα «ποτιστούν» με τσιμέντο.
Αποτέλεσμα; Η παραγωγή ανύπαρκτη. Αντί να καλλιεργούνται τα εδάφη, μετατρέπονται σε αδρανοποιημένες «ερήμους». Αν η επέκταση, δε, των φωτοβολταϊκών συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια με αμείωτους ρυθμούς, τότε τα στρέμματα γης που θα μετατραπούν σε… Γκραν Κάνιον θα ξεπεράσουν κάθε όριο. Η αλλοίωση του περιβάλλοντος, όπως και η αισθητική του υποβάθμιση, θα είναι μοναδική. «Το θέαμα του να αντικρίζει κανείς ολόκληρες εκτάσεις με τσιμέντο περικυκλωμένες από συρματοπλέγματα σαν να πρόκειται για στρατόπεδα, δεν είναι και ό,τι καλύτερο», τονίζει στα «Επίκαιρα» ο κ. Ραυτογιάννης.
Στο μεταξύ, με τις ανανεώσιμες αυτές μορφές ενέργειας τίθεται και ένα άλλο ζήτημα. Ο χρόνος ζωής τους μόνο υψηλός δεν μπορεί να θεωρηθεί καθώς, σύμφωνα με τον κ. Ραυτογιάννη, «δεν ξεπερνά τα 20 με 25 χρόνια». Και το ερώτημα είναι τι θα συμβεί τις επόμενες δεκαετίες στην ελληνική ύπαιθρό. Τεράστιες εκτάσεις θα βρεθούν ξαφνικά με άχρηστους τόνους σκουριασμένου σίδερου και τσιμέντου με δραματικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.
Η εγκατάλειψή τους θα είναι μοναδική. Κανείς δεν πρόκειται να απεγκαταστήσει από τις βουνοκορφές αλλά και τις γεωργικές εκτάσεις όλες αυτές κατασκευές. Το τεράστιο κόστος θα είναι αποτρεπτικό για οποιονδήποτε μέσο ιδιώτη. Το φάντασμα της μετατροπής μοναδικών παρθένων τοπίων σε απέραντα νεκροταφεία σιδερικών και τσιμέντων πλανάται απειλητικά. Η αλόγιστη επέκταση δίχως κάποιο κεντρικό σχεδιασμό οδηγεί με γεωμετρική ακρίβεια στην περιβαλλοντική υποβάθμιση.
«Ομερτά» μεταξύ οικολόγων και επιστημόνων
Εντούτοις, μεγάλη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι για τις όποιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσεται η πράσινη ενέργεια στην Ελλάδα δεν μιλά κανείς. Η «ομερτά» μεταξύ οικολόγων, περιβαλλοντολόγων αλλά και λοιπών επιστημόνων είναι χαρακτηριστική. Ουδείς τολμά να μιλήσει για την κρυφή πλευρά της «Greek» πράσινης ανάπτυξης. Όπως σημειώνει στα «Επίκαιρα» ο κ. Ραυτογιάννης, «η πράσινη ανάπτυξη στην Ελλάδα έχει κατά έναν παράξενο τρόπο αγιοποιηθεί».
Ελάχιστοι είναι αυτοί που κατά καιρούς τόλμησαν να θίξουν τις όποιες επιπτώσεις στο περιβάλλον, αλλά και πάλι σε μικρό βαθμό. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση φυσικού περιβαλλοντολόγου από την Κρήτη, ο οποίος κατά καιρούς έχει θίξει τις αρνητικές συνέπειες των ανεμογεννητριών. Ο ίδιος, αν και αναφέρει κάποια μειονεκτήματα, εντούτοις δεν μιλά καθόλου για τον επηρεασμό του μικροκλίματος. Κάτι που συνιστά από μέρους του είτε άγνοια είτε σκόπιμη αποσιώπηση.
Τα «Επίκαιρα» για το θέμα επικοινώνησαν με το βουλευτή Αττικής της ΝΔ και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προστασίας του Περιβάλλοντος κ. Νίκο Καντερέ. Ο ίδιος σε απάντησή του ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «η όποια μικρή επιβάρυνση –εάν υπάρχει, και μόνο από τις ανεμογεννήτριες– στο μικροκλίμα της συγκεκριμένης περιοχής τοποθέτησής τους δεν είναι συγκρίσιμη με την επιβάρυνση που δέχεται η ίδια περιοχή αλλά και ολόκληρο το περιβάλλον από την καύση του λιγνίτη». Και μπορεί όντως ο κ. Καντερές να έχει δίκιο. Οι ανεμογεννήτριες είναι σαφώς πιο φιλικές προς το περιβάλλον από ό,τι οι παραδοσιακές μορφές ενέργειας, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι δεν προκαλούν επιπτώσεις.
Τι ισχύει στο εξωτερικό
Σε αντίθεση με την Ελλάδα και τη χωρίς σχέδιο επέκταση των ΑΠΕ, στο εξωτερικό η πράσινη ανάπτυξη γίνεται με διαφορετικούς όρους, σαφώς πιο φιλικούς προς το περιβάλλον. Τα περισσότερα αιολικά πάρκα κατασκευάζονται σε θαλάσσιες περιοχές και όχι σε βουνοκορφές πανέμορφων τοπίων. Τα «Επίκαιρα» σήμερα παρουσιάζουν την κατάσταση που επικρατεί σε μια σειρά από χώρες του εξωτερικού, όπου γίνεται σαφές πως η πράσινη ανάπτυξη γίνεται οργανωμένα και στα πλαίσια του απόλυτου σεβασμού του περιβάλλοντος.
Δανία Με την πρωτεύουσά της την Κοπεγχάγη να είναι στην κορυφή των «πράσινων» πόλεων στην Ευρώπη –στοιχείο στατιστικής έρευνας που παρουσίασε η εταιρεία Siemens στη Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών που διεξήχθη στην πόλη, η Δανία ενστερνίστηκε από νωρίς την πράσινη ανάπτυξη και δη την αιολική ενέργεια.
Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, μέχρι το 2020 θα υπάρχουν στο θαλάσσιο χώρο της Δανίας περίπου 2.000 ανεμογεννήτριες. Η αναμενόμενη ενεργειακή παραγωγή τους θα αγγίζει τα 6.000 MW. Μέχρι στιγμής στη Βόρεια Θάλασσα υπάρχουν δύο αιολικά πάρκα αποτελούμενα από 96 ανεμογεννήτριες και παραγωγή 228 ΜW.
Επιπλέον, η Δανία καλύπτεται και από επίγειες ανεμογεννήτριες που παράγουν 4.000 ΜW ετησίως. Βάσει αυτών των στοιχείων, έως το 2020 η χώρα θα καλύπτει μέχρι και 20% των αναγκών μόνον από την αιολική ενέργεια.
Γερμανία Στη Γερμανία, η αιολική ενέργεια συνεισφέρει το 7% στη συνολική ανάγκη και κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Αν και οι ανεμογεννήτριές της ξεπερνούν τις 21.000, η χώρα έχει σκοπό να συνεχίσει με την τοποθέτηση ακόμα περισσότερων. Και σ’ αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί πως ένας από τους κύριους λόγους είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας και όχι μόνο η στροφή προς ηπιότερες μορφές ενέργειας. Ο κλάδος απασχολεί 100.000 εργαζόμενους στους τομείς τοποθέτησης, λειτουργίας και συντήρησης των γεννητριών.
Επιπροσθέτως, η Γερμανία είναι μία από τις εξαγώγιμες δυνάμεις στις αιολικές τουρμπίνες. Το 2009, οι εξαγωγές ανεμογεννητριών έφτασαν το 80% με τζίρο μεγαλύτερο των 8 δις ευρώ. Τέλος, το 2006, το Βρανδεμβούργο έγινε «κατοικία» της υψηλότερης ανεμογεννήτριας παγκοσμίως που αγγίζει τα 160 μέτρα, ενώ η διάμετρος της τουρμπίνας της είναι 90 μέτρα.
Μεγάλη Βρετανία Εδώ τα νούμερα αυξάνονται αισθητά, με τη Μεγάλη Βρετανία να μπορεί να υπερηφανευτεί για την παραγωγή παραπάνω από 5 GW ετησίως. Βέβαια, η υπερηφάνεια σχετίζεται και με την πρωτιά που κατάφερε να «κλέψει» η χώρα από τη Δανία, όταν το 2008 έγινε το κράτος με τις περισσότερες θαλάσσιες ανεμογεννήτριες παγκοσμίως – το μεγαλύτερο θαλάσσιο πάρκο βρίσκεται στα ανοιχτά του Κεντ. Τα πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο από τον Απρίλιο του 2010, όταν στα ήδη υπάρχοντα αιολικά πάρκα προστέθηκαν ακόμα τρία.
Στη Βρετανία είναι πολλά τα επίγεια αιολικά πάρκα, με μεγαλύτερα αυτά της Κορνουάλης, της Σκωτίας και της Βόρειας Ιρλανδίας. Παρ’ όλα αυτά, οι τοπικές Αρχές διατηρούν επιφυλακτική στάση, δίνοντας άδεια δημιουργίας πάρκων μόλις στο 40% των αιτούντων. Κι αυτό διότι ακόμα υπάρχουν ζητήματα υγείας, βιορυθμών, αλλά και επηρεασμού του τουρισμού στις ανάλογες περιοχές, που παραμένουν άλυτα ή θεωρούνται επιζήμια.
Τα θαλάσσια πάρκα, πάντως, είναι ιδιαίτερα επιτυχή και προσοδοφόρα. Ως αποτέλεσμα, η Βρετανία έχει θέσει στόχο την τοποθέτηση 7.500 ανεμογεννητριών έως το 2020 για την κάλυψη του 15% των ετήσιων ενεργειακών αναγκών της. Κι αυτό ώστε να ικανοποιήσει τα κριτήρια που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε χώρες της που ενεργοποιούνται στην παραγωγή αιολικής ενέργειας.
Ολλανδία Η θέση της Ολλανδίας και οι δυνατοί άνεμοι που τη χτυπούν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους βοήθησαν στο να αναδεχτεί σε ευρωπαϊκή δύναμη στην παραγωγή αιολικής ενέργειας. Με 59 τουρμπίνες στη Βόρεια Θάλασσα, 75 χιλιόμετρα μακριά από την ακτή του Callantsoog, η Ολλανδία προσβλέπει στον τίτλο της χώρας με το μεγαλύτερο θαλάσσιο αιολικό πάρκο στον κόσμο. Τίτλος που επίσης διεκδικούν η Μεγάλη Βρετανία, η Νότια Κορέα και οι ΗΠΑ στη Βόρεια Καρολίνα.
Σίγουρα ασχέτως εάν θα «κερδίσει» ή όχι, η Ολλανδία είναι μία από τις ευρωπαϊκές χώρες που σέβονται πολύ τόσο την αιολική ενέργεια όσο και το ηπειρωτικό κομμάτι της χώρας τους. Έτσι, έχει οδηγηθεί στην εκμετάλλευση της θαλάσσιας περιοχής της πολύ περισσότερο απ’ ό,τι η Βρετανία παρόλο που αριθμητικά –σε σχέση με τα θαλάσσια αιολικά πάρκα– κερδίζει η δεύτερη.
Ισπανία Αν και η Ισπανία κατέχει την τέταρτη θέση στην παραγωγή αιολικής ενέργειας παγκοσμίως, τα «Επίκαιρα» την αναφέρουν τελευταία λόγω δύο σημαντικών ιδιαιτεροτήτων της. Η πρώτη έχει να κάνει με το ότι είναι η μόνη από τις ευρωπαϊκές χώρες που έχει δώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στα ηπειρωτικά αιολικά πάρκα.
Η δεύτερη έρχεται να συμπληρώσει την προαναφερθείσα διότι, αν και γίνονται μελέτες για θαλάσσια αιολικά πάρκα, οι πολίτες και οι τοπικές Αρχές αντιτίθενται στη δημιουργία τους. Η τοποθέτηση θαλάσσιων ανεμογεννητριών προσκρούει σε επιχειρήματα που μιλούν για μείωση του τουρισμού στις παράλιες περιοχές, για ενοχλητικό θόρυβο που θα προκληθεί από τη λειτουργία των γεννητριών, αλλά και για παρενόχληση των αποδημητικών πτηνών και των παρατηρητών τους.
Βάσει των παραπάνω, η Ισπανία είναι η μοναδική χώρα πανευρωπαϊκά που… φέρνει αντιρρήσεις στη δημιουργία θαλάσσιων αιολικών πάρκων. Αντιρρήσεις που συνήθως «πάνε πακέτο» με τα επίγεια πάρκα του είδους.
Ο Εκατοντάδες είναι ήδη οι εταιρείες στην Ελλάδα, εισαγωγικές, κατασκευαστικές και μελετών, όπως και μεσάζοντες που πίστεψαν ότι ανακάλυψαν ένα νέο Ελντοράντο στην περίφημη πράσινη ανάπτυξη, δηλαδή την εκμετάλλευση της αιολικής και ηλιακής ενέργειας. Το έναυσμα το έδωσε ο νέος νόμος για την πράσινη ανάπτυξη, αλλά και οι προτροπές της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού που ανήγαγε το θέμα σε «εθνικό στόχο» και σε πανάκεια για τα οικονομικά προβλήματα των νοικοκυριών αλλά και της εθνικής οικονομίας. Έτσι από το πουθενά, εν μία νυκτί σχεδόν, ξεφύτρωσαν εκατοντάδες εταιρείες που αναλαμβάνουν να εγκαταστήσουν σε σπίτια, χωράφια, βουνά κ.λπ. κάθε είδους εναλλακτική πηγή ενέργειας. Πόσο «πράσινη» είναι όμως και πόσο «ανάπτυξη»;
Ο μύθος του σίγουρου κέρδους των φωτοβολταϊκών
Εκατοντάδες είναι ήδη οι εταιρείες στην Ελλάδα, εισαγωγικές, κατασκευαστικές και μελετών, όπως και μεσάζοντες που πίστεψαν ότι ανακάλυψαν ένα νέο Ελντοράντο στην περίφημη πράσινη ανάπτυξη, δηλαδή την εκμετάλλευση της αιολικής και ηλιακής ενέργειας. Το έναυσμα το έδωσε ο νέος νόμος για την πράσινη ανάπτυξη, αλλά και οι προτροπές της κυβέρνησης ,που ανήγαγε το θέμα σε «εθνικό στόχο» και σε πανάκεια για τα οικονομικά προβλήματα των νοικοκυριών αλλά και της εθνικής οικονομίας. Έτσι από το πουθενά, εν μία νυκτί σχεδόν, ξεφύτρωσαν εκατοντάδες εταιρείες που αναλαμβάνουν να εγκαταστήσουν σε σπίτια, χωράφια, βουνά κ.λπ. κάθε είδους εναλλακτική πηγή ενέργειας. Πόσο «πράσινη» είναι όμως και πόσο «ανάπτυξη»;
Τα περιβαλλοντικά προβλήματα έχουν αναπτυχθεί ήδη. Εδώ θα αναλυθούν μερικοί μόνο παράγοντες αναφορικά με την ανάπτυξη και τις γενικότερες οικονομικές επιπτώσεις. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά. Η αιολική και ηλιακή ενέργεια, που πράγματι είναι σημαντικοί παράγοντες αξιοποίησης, θα έπρεπε να είχαν αναπτυχθεί εδώ και πολλά χρόνια στη χώρα μας. Ωστόσο, ούτε σε ερευνητικό ούτε σε επίπεδο παραγωγικής διαδικασίας και ανάπτυξης έγινε τίποτα μέχρι σήμερα.
Αντίθετα, σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης, που δεν έχουν ούτε στο ελάχιστο τη δική μας ηλιοφάνεια ούτε τη δυναμική του αέρα, εδώ και πολλά χρόνια υπήρξε συστηματική έρευνα και στη συνέχεια αξιοποίηση, με αποτέλεσμα να υπάρχουν οικονομικά οφέλη, χωρίς βέβαια να θίγεται, αφενός, το περιβάλλον και, αφετέρου, η συνολική παραγωγική διαδικασία. Μοναδική ίσως εξαίρεση που έφερε τη χώρα μας στην πρωτοκαθεδρία ήταν οι ηλιακοί θερμοσίφωνες.
Το μείζον, βέβαια, πρόβλημα στην Ελλάδα –που πολύ συχνά αναφέρεται και από τους πολιτικούς– είναι η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα. Βασική προϋπόθεση όμως για να υπάρξουν είναι η παραγωγή. Στο ερώτημα, λοιπόν, τι παράγεται σε αυτή τη χώρα, η ομόφωνη απάντηση που αβίαστα προκύπτει είναι σχεδόν τίποτα. Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα δεν παράγονται ούτε βιομηχανικά προϊόντα ούτε έχουμε τεχνολογικά επιτεύγματα, ενώ καταφέραμε να μηδενίσουμε τη βιοτεχνία και με τις μεθόδους και την αμέριστη βοήθεια της ΕΕ, νεκρώσαμε και τη γεωργική παραγωγή, αφού οι αγρότες περιμένουν να ζήσουν από τις επιδοτήσεις και όχι από τις πωλήσεις και τις εξαγωγές των προϊόντων.
Σήμερα, ενώ το ζητούμενο είναι η παραγωγή, έστω και αγροτική, στο βωμό του εύκολου κέρδους κάποιοι προσπαθούν να πείσουν την πλειονότητα των αγροτών ότι μπορούν, αντί να παράγουν γεωργικά προϊόντα με κόπο και ιδρώτα, εύκολα να έχουν ένα σίγουρο εισόδημα παράγοντας ρεύμα για τη ΔΕΗ μέσω φωτοβολταϊκών ή αιολικών πάρκων. Εγγυώνται, μάλιστα, σίγουρο εισόδημα για 25 χρόνια, αφού η ΔΕΗ θα αγοράζει το ρεύμα στην τιμή των 55 λεπτών την κιλοβατώρα (0,55 ευρώ/KWH), ενώ προς τον καταναλωτή το χρεώνει κατά 0,17 ευρώ/KWH.
Στο παιχνίδι και οι τράπεζες
Για μεγαλύτερη άγρα πελατών, οι εταιρείες έχουν βάλει στο παιχνίδι και τις τράπεζες που προσφέρουν απλόχερα χρηματοδότηση, δηλαδή ένα ακόμα δάνειο που θα αποπληρωθεί σε 5 έως 7 χρόνια, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους. Ωστόσο μια εμπεριστατωμένη έρευνα αγοράς δείχνει ότι ελάχιστες εταιρείες επιμένουν ότι η τιμή που θα αγοράζει η ΔΕΗ το ρεύμα από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας θα είναι για 25 χρόνια 0,55 ευρώ. Αντίθετα, στέλεχος μεγάλης εταιρείας, μιλώντας στα «Επίκαιρα», παραδέχτηκε ότι στο μέλλον σταδιακά η τιμή θα μειωθεί, αρχίζοντας από το 2012, όπου θα κατέλθει στο 0,52 ευρώ και στη συνέχεια στο 0,49 ευρώ.
Και φυσικά ακούγεται απόλυτα λογικό, αφού η ΔΕΗ, μπροστά στο ενδιαφέρον και τη ζήτηση μάλιστα που έχει δημιουργηθεί, δεν θα μπορεί επί μακρόν να χρηματοδοτεί-επιδοτεί αυτές τις μορφές ενέργειας από τη στιγμή που η ίδια τιμολογεί προς 0,17 ευρώ την κιλοβατώρα. Να σημειωθεί ότι το ίδιο έχει ήδη συμβεί στην Ισπανία όπου κι εκεί η κυβέρνηση και η εταιρεία ηλεκτρισμού αγόραζε ρεύμα από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας υψηλότερα από ό,τι πουλούσε.
Όμως πρόσφατα μείωσε την «εγγυημένη» τιμή κατά 40% από τους μεγάλους παραγωγούς και κατά 20% από τους ιδιώτες παραγωγούς. Αυτή τη στιγμή μάλιστα, όπως καταγγέλλουν συνδικάτα και καταναλωτές, η ισπανική κυβέρνηση, λόγω και των εκεί εθνικών οικονομικών προβλημάτων, ετοιμάζεται να προχωρήσει και σε νέα μείωση της «εγγυημένης» τιμής κατά 30%.
Αν λοιπόν το παράδειγμα της Ισπανίας επαναληφθεί και στη χώρα μας –που όλα αυτό δείχνουν–, τότε το υποσχόμενο κέρδος όχι μόνο δεν θα επιβεβαιωθεί, αλλά θα είναι και μηδενικό. Το μέγιστό όμως κακό για την εθνική οικονομία είναι η εξαφάνιση της παραγωγικής διαδικασίας στο γεωργικό και αγροτικό τομέα που θα μπορούσε να είναι μια στερεή, πλουτοπαραγωγική πηγή για τη χώρα, χωρίς να χρειάζεται να εισάγουμε οτιδήποτε καταναλώνουμε στην τροφική αλυσίδα.

Πηγή άρθρου
http://www.apocalypsejohn.com/2012/11/anemogennitries-prasini-anaptuksi-oi-kryfes-epiptoseis-sto-periballon.html

Καταγγέλλουν προπαγάνδα πίσω από δημοσκόπηση για τις Β.ΑΠΕ στη Μάνη

Δίκτυο Περιβαλλοντικής - Πολιτιστικής Προστασίας: «Η δημοσκόπηση έχει ως μοναδικό στόχο την προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης του νομού μας» ”
ΣΠΑΡΤΗ. Την προσοχή των πολιτών που ζουν στο Δήμο Ανατολικής Μάνης, όσον αφορά δημοσκόπηση που πραγματοποιείται το τελευταίο χρονικό διάστημα σχετικά με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, εφιστά το Δίκτυο Περιβαλλοντικής και Πολιτιστικής Προστασίας της Λακωνίας. Μάλιστα, οι υπεύθυνοι τηρούν επιφυλακτική στάση απέναντι στον τρόπο με τον οποίο διενεργείται η δημοσκόπηση, ενώ εκφράζουν ερωτηματικά αναφορικά με τους εντολείς της έρευνας.


Σε σχετική ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής:


«Συγκεκριμένα, συμπολίτες μας κατήγγειλαν ότι εταιρεία δημοσκοπήσεων ονόματι «Focus» τηλεφωνεί σε κατοίκους του Δήμου Ανατολικής Μάνης προκειμένου «να πληροφορηθεί την άποψή τους για τις ανεμογεννήτριες».


Στην αρχή οι πολίτες ερωτώνται για το εάν επιθυμούν ή όχι τις «επενδύσεις» γενικώς και εντέχνως ακολουθούν ερωτήσεις αναφορικά με τις «Πράσινες Επενδύσεις», στις οποίες, κατά παράβασιν της δεοντολογίας που οφείλει να διέπει μια δημοσκόπηση, ΔΕΝ υπάρχει η εναλλακτική της απάντησης «Δεν ξέρω / δεν απαντώ». Επίσης, ΔΕΝ γίνεται διάκριση μεταξύ των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (στις οποίες εντάσσονται π.χ. και πηγές ενέργειας όπως οι ηλιακοί θερμοσίφωνες, τα οικιακά φωτοβολταϊκά και η γεωθερμία) και των Βιομηχανικών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Β.ΑΠΕ), οι οποίες αφορούν τεράστιους αιολικούς και φωτοβολταϊκούς σταθμούς («πάρκα» κατ’ ευφημισμόν…).


Επιπλέον, καμία ερώτηση δεν υπάρχει αναφορικά με την, καταγεγραμμένη και επιστημονικά πλέον, καταστροφή (περιβαλλοντική, γεωλογική, ιστορική) της περιοχής και του μοναδικού τοπίου της Μάνης.   
 
Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι η συγκεκριμένη δημοσκόπηση είναι παραπλανητική και ως στόχο έχει να εκμαιεύσει συγκεκριμένα συμπεράσματα, πράγμα πολύ εύκολο, εφόσον π.χ. δεν δίνει τη δυνατότητα για εναλλακτικές απαντήσεις (π.χ. Δεν ξέρω / Δεν απαντώ).
Μέχρι στιγμής δεν γνωρίζουμε ποιος είναι εκείνος ο πολίτης, φορέας, σύλλογος ή Αρχή που έχει παραγγείλει τη δημοσκόπηση αυτή, η οποία, για τους λόγους που αναλύθηκαν παραπάνω, είναι βέβαιο ότι θα έχει τα αποτελέσματα που επιδιώκει αυτός που την παρήγγειλε και οι όποιοι «επενδυτές».

Επενδυτές, επιδοτούμενοι από τη δική μας φορολογική αφαίμαξη, επιχορηγούμενοι από την αλματώδη αύξηση των εισφορών «υπέρ ΑΠΕ» μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, επιδοτούμενοι εν κατακλείδι από το λεηλατημένο εισόδημα -το πενιχρότατο πλέον- του Έλληνα φορολογούμενου.  
 
Οι επενδυτές και οι υποστηρικτές τους επαγγέλλονται «θέσεις εργασίας», κάτι που αποτελεί μεγάλο ψέμα. Συνηθέστατα οι θέσεις εργασίας είναι μόνον δύο (για τη φύλαξη των ανεμογεννητριών), την ώρα που κυριολεκτικά «εξανεμίζονται» οι θέσεις εργασίας στον Τουρισμό και τη Γεωργία.  Επίσης, κάνουν λόγο για «ανταποδοτικά οφέλη» προς τον Δήμο από την –αμφίβολη, τονίζουμε- παραγωγή ενέργειας, κάτι το οποίο επίσης αποτελεί μεγάλο μύθο, καθ’ ότι όπου αυτά υπάρχουν, σε καμία περίπτωση δεν ισοσταθμίζουν την περιβαλλοντική καταστροφή και το κόστος στην τσέπη του απλού πολίτη. 
 
Επειδή η αφύπνιση των πολιτών αναφορικά με τις Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές ενέργειας διαρκώς αυξάνεται, εκτιμούμε ότι η δημοσκόπηση αυτή έχει ως μοναδικό στόχο την προσπάθεια χειραγώγησης της κοινής γνώμης του νομού μας και των κατοίκων της Ανατολικής Μάνης πιο συγκεκριμένα.

Αν αύριο, λοιπόν, γίνουν γνωστά και δοθούν στη δημοσιότητα τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης δημοσκόπησης (εικάζουμε ότι αυτό θα γίνει σύντομα), έχετε υπόψιν ότι αυτή δεν είναι σε καμία περίπτωση ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ».


Πηγή άρθρου
http://www.notospress.gr/index.php?c_id=11&n_id=8240

Προστατευόμενες οι 24 από τις 40 προς πώληση βραχονησίδες



Στο ευρωπαϊκό δίκτυο Natura εντάσσονται οι 24 από τις 40 βραχονησίδες οι οποίες προορίζονται για πώληση σε ιδιώτες. Για την εμπορική αξιοποίηση τους είχαν μιλήσει προ ημερών στο πρακτορείο Bloomberg ο πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς και ο εκτελεστικός διευθυντής του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), κ. Ανδρέας Ταπραντζής.

Οι 24 νησίδες έχουν καταχωρηθεί είτε ως Ζώνες Ειδικής Προστασίας για την προστασία των πουλιών, είτε ως Τόποι Κοινοτικής Σημασίας για την προστασία των οικοτόπων. «Η αξία τους έχει αναγνωριστεί διεθνώς, γιατί αποτελούν τις μοναδικές πλέον, μη - προσβάσιμες από τον άνθρωπο, περιοχές αναπαραγωγής και ξεκούρασης προστατευόμενων πουλιών. Επίσης, αποτελούν καταφύγια και για πολλά άλλα σπάνια είδη πανίδας και χλωρίδας. Για ορισμένα από αυτά, οι ακατοίκητες νησίδες αποτελούν το μοναδικό και αναντικατάστατο χώρο αναπαραγωγής τους», αναφέρεται σε ανακοίνωση της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας.

Τα μέλη της Ορνιθολογικής, έχοντας επί δύο δεκαετίες «σαρώσει» τις ελληνικές νησίδες μελετώντας και προστατεύοντας τα θαλασσοπούλια και τις σημαντικές γι' αυτά περιοχές, εκφράζουν την απορία τους αλλά και τις σοβαρές ενστάσεις τους για τη λίστα των 40 νησίδων οι οποίες διατίθενται για μακρόχρονη ενοικίαση.Κι αυτό διότι, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, η προστασία των ευαίσθητων αυτών οικοσυστημάτων, αποτελεί υποχρέωση του ελληνικού κράτους.

Οποιαδήποτε δραστηριότητα στις νησίδες, εμπίπτει στη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης. «Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, το ελληνικό κράτος πρέπει να αποφύγει την υποβάθμιση των περιοχών Natura 2000 και ένα έργο μπορεί να εγκριθεί μόνο εφόσον εξασφαλιστούν αντισταθμιστικά μέτρα», λέει η κυρία Μαλαμώ Κουρμπέτη υπεύθυνη θεμάτων πολιτικής περιβάλλοντος της Ορνιθολογικής.

Η εγκατάσταση τουριστικών ή άλλων μεγάλων εγκαταστάσεων στις νησίδες, όπως είναι τα υπερμεγέθη αιολικά πάρκα, «κατά κανόνα συνεπάγεται την ολοσχερή καταστροφή τους, λόγω της πολύ μικρής έκτασης των νησίδων και της απώλειας του βασικού τους οικολογικού χαρακτηριστικού το οποίο είναι η απουσία ανθρώπινων δραστηριοτήτων», υποστηρίζει η κυρία Κορμπέτη, επισημαίνοντας ότι η διοίκηση θα παραβιάσει την ευρωπαϊκή νομοθεσία εάν προχωρήσει στην έγκριση τέτοιων εγκαταστάσεων.


Ειδικότερα στην ανακοίνωσή της η Ορνιθολογική τονίζει ότι:

- Η «αξιοποίηση» ορισμένων νησίδων με καταστροφικούς όρους θα ακυρώσει όλες τις προσπάθειες και τα κονδύλια που έχουν επενδυθεί τα τελευταία χρόνια από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

- Η προχειρότητα με την οποία διατίθενται προς εκμετάλλευση οι νησίδες είναι ενδεικτική της αμηχανίας της πολιτείας να δει μια βιώσιμη διέξοδο από την οικονομική κρίση.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αμφισβητήσιμη δυνατότητα αξιοποίησης των περισσότερων νησίδων της δημοσιευμένης λίστας εξαιτίας των απόκρημνων πλαγιών και του ανώμαλου ανάγλυφού τους.

«Αυτό που δε φαίνεται να κατανοεί το πολιτικό προσωπικό είναι ότι η φυσική κληρονομιά της Ελλάδας είναι εξίσου πολύτιμος εθνικός πόρος με την πολιτιστική κληρονομιά. Οποιοσδήποτε πολίτης δικαιολογημένα θα αντιδρούσε αν «έβγαινε στο σφυρί» η Δήλος, και έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και την άνευ όρων παραχώρηση των Στροφάδων νήσων, που είναι εξαιρετικής αξίας για τα θαλασσοπούλια και τα μεταναστευτικά πουλιά. Η βιοποικιλότητα είναι το εναπομείναν θησαυροφυλάκιο της χώρας, αλλά αντιμετωπίζεται σαν προϊόν σε εποχή εκπτώσεων», τονίζει ο πρόεδρος της Ορνιθολογικής κ. Αποστόλης Καλτσής.
tovima.gr

Πηγή άρθρου
http://www.ofono.gr/article.php?id=54271&category_id=2




“Εαν ψηφιστεί η εγκατάσταση των Αιολικών Πάρκων τότε θα δουν μεγαλύτερες αντιδράσεις από αυτές που έγιναν με τον αναδασμό”

Αποτελούν ανάπτυξη και θα βοηθήσουν την ευρύτερη περιοχή τα Αιολικά Πάρκα αν τελικά εγκατασταθούν στη Μανάγουλη και τα Μαλάματα ή απλά θα είναι το τελειωτικό χτύπημα στην περιοχή μετά τον αναδασμό στην πεδιάδα του Μόρνου;

Από την Ώρα της Φωκίδας Νο 1394

“Κολλάει” η επιδιωκόμενη τουριστική ανάπτυξη με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών ή όχι;

Τι θα γίνει σε περίπτωση που, παρά τη θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας, η περιφέρεια και το υπουργείο αποφασίσει να προχωρήσει η επένδυση;

Γιατί η Εταιρία δεν θέλει να γίνει σε άλλη περιοχή η εγκατάσταση και επιμένει στη συγκεκριμένη;

Τι απαντούν στον εκπρόσωπο της εταιρίας κο Κατώπη στην ανοιχτή πρόσκληση να επισκεφτούν μαζί άλλες εγκαταστάσεις της ίδιας εταιρίας στο εξωτερικό για να έχουν ιδία αντίληψη;

Σε αυτά τα ερωτήματα απαντούν με το δικό τους τρόπο οι πρόεδροι των Τοπικών ΚοινοτήτωΜανάγουλης και Μαλαμάτων κκ Καράμπαρμπας και Καραδήμος.


Βασίλης Καράμπαρμπας, πρόεδρος Μανάγουλης

«Δεν χρειάζεται να πάμε στο εξωτερικό για να δούμε. Υπάρχουν ανάλογες εγκαταστάσεις σχεδόν δίπλα μας »

“Αν δοθεί το πράσινο φως από την Περιφέρεια και το αρμόδιο υπουργείο για την εγκατάσταση του Αιολικού Πάρκου η αντίδραση μας θα είναι καθολική. Θα βρουν όλους τους κατοίκους απέναντί τους και αυτά που έγιναν τότε με τον αναδασμό θα ωχριούν μπροστά σε αυτά που θα δουν» θα τονίσει με έμφαση ο πρόεδρος της  τοπικής κοινότητας Μανάγουλης Βασίλης Καράμπαρμπας για το αιολικό πάρκο που προτίθεται-αν πάρει την άδειοα- να εγκαταστήσει η εταιρία Gamesa  στην ευρύτερη περιοχή Μανάγουλης-Μαλάμάτων.

Όπως θα μας εξηγήσει ο πρόεδρος της Μανάγουλης  η περιοχή βρίσκεται σε φάση τουριστικής ανάπτυξης, κύρια στην παραλιακή οδό,  και αυτό δεν μπορεί κανένας να το εμποδίσει.

Επιπλέον θα μας εξηγήσει ότι στην περιοχή υπάρχει σε εξέλιξη ο περίφημος αναδασμός του Μόρνου, η γη έχει χαρακτηριστεί ως υψηλής παραγωγικότητας – άσχετα αν τους χρωστούν χρήματα από το 2008 και το έργο παρουσίασε πολλές κακοτεχνίες- και δεν θα δεχτούν να υπάρξει η εγκατάσταση  αιολικού πάρκου σε απόσταση 50 και 100 μέτρα από τις αγροικίες και τα τουριστικά καταλύματα.

«Στην περιοχή μας υπάρχουν πολλές αγροικίες ανά 50-100 μέτρα. Υπάρχουν πτηνοτροφικές μονάδες. Υπάρχει η γη υψηλής παραγωγικότητας. Υπάρχει ο τουρισμός που ολοένα και περισσότερο εξελίσσεται. Ας πάνε να κάνουν επενδύσεις σε άλλες περιοχές που δεν υπάρχει ανάπτυξη. Εμείς εδώ έχουμε και δεν θέλουμε να την απολέσουμε» θα πει χαρακτηριστικά ο κος Καράμπαρμπας  για να συνεχίσει απατώντας στην επισήμανση μας ότι πρόκειται για μια επένδυση πολλών εκατομμυρίων ότι  « κατά μήκος της παραλιακής ζώνης μεταξύ Ευπαλίου και Ερατεινής υπάρχουν πολλές ημιορεινές περιοχές που μπορεί η εταιρία να εγκαταστήσει το πάρκο αλλά δεν θέλει γιατί ανεβαίνει το κόστος. Πολύ απλά θέλουν να τη βάλουν στο μέρος μας γιατί υπάρχουν  σχεδόν έτοιμες οι υποδομές και οι δρόμοι ενώ στην άλλη περίπτωση θα χρειαστεί να δαπανήσουν χρήματα για  δρόμους και λένε ότι δεν τους συμφέρει. Αυτό όμως εμάς δεν μας ενδιαφέρει. Ας βγάλουν λιγότερα».

Επιπλέον  να σημειώσουμε ότι ο πρόεδρος στην ερώτηση αν θα αποδεχτούν την πρόσκληση της εταιρίας  να τους πάει στο εξωτερικό να δουν πως λειτουργούν οι εκεί εγκαταστάσεις απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι « υπάρχουν ανάλογες εγκαταστάσεις στο ένα περίπου χιλιόμετρο και δεν χρειάζεται να πάμε στο εξωτερικό. Ακούμε το θόρυβο σε απόσταση πάνω από 600 μέτρα. Βλέπουμε τους φάρους που αναβοσβήνουν στις κορυφές των πυλών και έχουμε διαμορφώσει άποψη. Υπάρχει και Ηχητική και Οπτική Ρύπανση.

Τέλος στην προτροπή μας να στείλει μέσω της «ΩτΦ» ένα μήνυμα προς την Επιτροπή Περιβάλλοντος της Περιφέρειας και το μέλος  και περιφερειακό σύμβουλο Πανουργιά  Παπαϊωάννου τόνισε:

«Πρέπει να σκεφτούν πολύ καλά την απόφαση που θα βγάλουν. Ο κόσμος στην περιοχή μας αντιδρά έντονα γιατί ήδη έχει γίνει μια υποβάθμιση με τον αναδασμό και δεν χωρά και δεύτερη. Αν το κάνουν θα μας τελειώσουν, θα τελειώσουν την περιοχή μας. Όμως αν το προσπαθήσουν θα αντιδράσουμε με όποιο τρόπο και μέσο μπορούμε»

Παναγιώτης Καραδήμος, πρόεδρος Μαλαμάτων

“Δεν  διανοούμαι  η Επιτροπή Περιβάλλοντος να βγάλει απόφαση ενάντια στη θέληση της πλειοψηφίας των κατοίκων”
 
Για υποβάθμιση όλης της γύρω περιοχής σε περίπτωση που δοθεί το πράσινο φως για το Αιολικό Πάρκο  θα μιλήσει και ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Μαλαμάτων κος Παναγιώτης Καραδήμος:

«Εμείς προσπαθούμε να αναπτυχτούμε τουριστικά. Αν εγκαταστήσουν το Πάρκο θα πρόκειται για μεγάλο πλήγμα για εμάς. Βέβαια σε καμιά περίπτωση δεν θα το αφήσουμε να γίνει. Αν το προσπαθήσουν θα το προσβάλλουμε δικαστικά ενώ οι αντιδράσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων θα είναι τέτοιες που θα ξεπεράσουν αυτές που είχαμε με τον αναδασμό» θα πει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος των Μαλαμάτων για να συνεχίσει τονίζοντας ότι  σε περίπτωση που το εγκαταστήσουν θα είναι το δεύτερο μεγάλο πλήγμα για την περιοχή μετά τον αναδασμό.

Επιπλέον ο πρόεδρος των Μαλαμάτων, όπως και ο συνάδελφός του της Μανάγουλης, θα σημειώσει ότι αν θέλει η εταιρία μπορεί να επενδύσει  κατά μήκος της παραλιακής ζώνης πάνω στα βουνά που έχουν το ίδιο ισοδύναμο αιολικής ισχύς αλλά δεν το κάνουν γιατί τότε θα πρέπει να επενδύσουν περισσότερα χρήματα για να κατασκευάσουν δρόμους (άρα θα δουλέψουν και περισσότερα άτομα από την περιοχή), υποδομές που στην περίπτωση της εγκατάστασης του Αιολικού Πάρκου στην πεδιάδα του Μόρνου δεν χρειάζονται.

Τέλος να σημειώσουμε ότι ο κος Καραδήμος σημείωσε με έμφαση ότι  δεν διανοείται η Επιτροπή Περιβάλλοντος να βγάλει απόφαση ενάντια στη θέληση της πλειοψηφίας των κατοίκων.

Πηγή άρθρου
http://www.orafok.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1623