Τα αιολικά πάρκα στην Μονεμβασιά!



Αναδημοσίευση από τα "Κυθηραϊκά Νέα"
Στις 30-10-1997 σύμφωνα με το καταστατικό της, συστήνεται η WRE HELLAS Ανώνυμος Εταιρία παραγωγής ενέργειας από τον άνεμο. Η εν λόγω εταιρία μικρή κατά τους εκπροσώπους της αλλά στη πραγματικότητα θυγατρική άλλης μεγαλύτερης Γερμανικών συμφερόντων, ήταν η πρώτη εταιρία  που κατέβηκε μέχρι τη Λακωνία και συγκεκριμένα τα Κουλέντια (άλλως Ελληνικό) του Δήμου Μονεμβασίας σε μια πρώτη διερευνητική απόπειρα της φάρας των ΒΑΠΕτζήδων να μετρήσουν τη δύναμη τους αλλά και τα αντανακλαστικά των Λακώνων.
Η WRE HELLAS άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου στη Λακωνία. Εμείς οι κάτοικοι και οι φίλοι της Μονεμβάσιας όταν διαπιστώσαμε το πρόβλημα,ακόμα και χωρίς να έχουμε συνολική εικόνα του Εθνικού Ενεργειακού Σχεδιασμού, αντιδράσαμε και μάλιστα σθεναρά. Πρώτος και κύριος λόγος της αντίδρασης μας υπήρξε η θέση ότι: Δεν είναι Δυνατόν για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα όπως είναι ένα Αιολικό Πάρκο που αλλοιώνει τη μορφή και το χαρακτήρα ενός τόπου, αλλά και μεταβάλει το τρόπο ζωής των ανθρώπων, να μην ερωτώνται και συνενούν οι άμεσα εμπλεκόμενοι, οι κάτοικοι.
Αυτή η συμπεριφορά της κεντρικής εξουσίας κι αυτός ο κρυψινισμός ήταν που έκανε μαζικά κατοίκους του χωριού Κουλέντια αλλά και του Δήμου Μονεμβασίας γενικότερα να προχωρήσουν σε δυναμικές κινητοποιήσεις εν έτη 1999.


Παράλληλα   και   μετά   τη   μεγάλη  πίεση   της  κοινής  γνώμης  ο   Καποδιστριακός   Δήμος Μονεμβασίας  υποχρεώθηκε να λάβει αποφάσεις κατά  της εγκατάστασης του Αιολικού Σταθμού αλλά  και  να  προσφύγει  στο  Συμβούλιο της  Επικρατείας περισσότερες από μία φορές. Κάνοντας χρήση των Νομίμων διαδικασιών συντάξαμε πλήθος Δικογράφων,Τεχνικών Εκθέσεων που απέρριπταν τα αίολα επιχειρήματα των αιολικών εταιριών.
Παράλληλα συντάξαμε και το πρώτο χάρτη της ευρύτερης περιοχής της ΝΑ Λακωνίας. Πάνω στο χάρτη παρουσιάζονται οι θέσεις των Σταθμών τις οποίες επέλεξαν οι Εταιρίες και ενέκρινε η ΡΑΕ χωρίς τη σύμφωνη γνώμη κανενός τοπικού φορέα. 
Ο χάρτης αυτός παρουσίασε ξεκάθαρα και εύλογα από πολύ νωρίς το μέγεθος της βιβλικής καταστροφής που πρόκειται να συντελεστεί στο τόπο μας. Στο Χάρτη και τα στοιχεία που τον συνοδεύουν στηρίχθηκε και το ΣΤΕ προκειμένου πρώτη φορά με την απόφαση 2569/2004 να θέσει το ζήτημα «μεμονωμένων ΜΠΕ που δε λαμβάνουν υπ όψιν ομοειδή έργα στη περιοχή κατά τρόπο ώστε να είναι πιθανό οι χωροθετήσεις των νέων έργων αθροιστικά να δημιουργούν σημαντική επιβάρυνση στο περιβάλλον.»
Αναλυτικότερα  για τη συγκεκριμένη περιοχή της Μονεμβάσιας έχουν εκδοθεί οι παρακάτω αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας μετά τις αντίστοιχες προσφυγές του Δήμου μας: 2569/2004 που αποτελεί απόφαση σταθμό στη νομολογία για τις ανεμογεννήτριες πανελλαδικά καθώς και οι  2570/2004  3364/2005 (βασική)  και 3365/2005.


Το παράδοξον του πράγματος που όμως αναδεικνύει και τη ποιότητα των ίδιων των Εταιριών καθώς και της  Περιφέρειας Πελοποννήσου και των διορισμένων Γενικών Γραμματέων της, ήταν πως κάθε φορά που απορρίπτετο μία πράξη της Διοίκησης,η Εταιρία επανέρχονταν με ίδιο ακριβώς  αίτημα αλλάζοντας απλά κατά λίγα εκατοστά τις θέσεις των Ανεμογεννητριών επί του Εδάφους. Κατόπιν τούτου η Περιφέρεια δεν είχε πρόβλημα να εκδώσει νέα απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών όρων ή Άδειας Εγκατάστασης τις οποίες εμείς στη συνέχεια προσβάλαμε. Η λογική αυτής της διαδικασίας ήταν απλή, η Εταιρία και ενδεχομένως και η Περιφέρεια Πελοποννήσου θεωρούσαν πως είτε οι κάτοικοι θα κουρασθούν να καταθέτουν Αιτήσεις Ακυρότητας, είτε θα χάσουν κάποια από τις πολύ σφιχτές προθεσμίες λόγω ελειπούς ενημέρωσης, είτε δε θα είχαν την δυνατότητα σε αντίθεση με την Εταιρία να ξοδεύουν  χρόνο και χρήμα προκειμένου να υποστηρίζουν Νομικά και Τεχνικά τις Αιτήσεις τους.
Χαρακτηριστικό της περιγραφομένης κατάσταση ήταν πως στα μέσα του 2006 και μετά από 4 δικαστικές Αποφάσεις του ΣΤΕ η τότε ΓΓ Περιφέρειας  κα Αβούρη   εκδίδει νέα Απόφαση έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων για τον ίδιο Αιολικό Σταθμό. Η Κεντρική Διοίκηση με τη πράξη της αυτή απέδειξε πόσο σοβαρά λαμβάνει υπ όψην της τους πολίτες και τη κοινωνία τους οποίους ετάχθη υποτίθεται να υπηρετεί. Η ΓΓ Περιφέρειας προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της εταιρίας και όχι των πολιτών αγνόησε τις τελεσίδικες αποφάσεις του ΣΤΕ αλλά και τις αρνητικές εισηγήσεις συναρμόδιων κρατικών φορέων όπως το τότε Υπουργείο Γεωργίας, το Υπουργείο Πολιτισμού ,το Υπουργείου Τουρισμού ακόμα και αυτής της ΡΑΕ, όπου όλοι διαφωνούσαν με την άναρχη τοποθέτηση Αιολικών πάρκων στη Λακωνία. Μετά και τη γενική κατακραυγή η Περιφερειάρχης υποχρεώθηκε άρον άρον  να ανακαλέσει την αρχική της Απόφαση αναγνωρίζοντας με αυτό το τρόπο το βεβιασμένο των ενέργειών της.



Σήμερα και μετά από αυτή τη τραυματική εμπειρία της περιοχής μας από τη συναναστροφή με τις Εταιρίες παραγωγής Ενέργειας αλλά και τη Κεντρική Διοίκηση καθώς κι από τη προσωπική μου εμπλοκή ως άμισθος Τεχνικός Σύμβουλος του Δήμου Μονεμβαίας έχω καταλήξει στις ακόλουθες διαπιστώσεις:
1ον) Οι Εταιρίες χωροθετούν, επιλέγουν δηλαδή τις περιοχές που τις ενδιαφέρουν και το ΥΠΕΚΑ με την Αποκεντρωμένη Περιφέρεια απλά τις εγκρίνουν.
2ον) Ο ρόλος της αιρετής Περιφέρειας Πελοποννήσου  είναι αντίστοιχος με αυτόν των παλιών Νομαρχιών ,απλά γνωμωδοτικός.
3ον) Ο ρόλος του πρώτου Βαθμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι ανύπαρκτος μιας και δεν προβλέπετε από το Νόμο ούτε καν η γνωμοδότηση του, ενώ σε πολλές περιπτώσεις Δήμαρχοι, Δημοτικοί και Περιφεριακοί Σύμβουλοι συντάσσονται με τις Εταιρίες.
4ον) Ο ρόλος των πολιτών , των άμεσα δηλαδή εμπλεκόμενων , εκείνων που θα κλειθούν να ζήσουν αγκαλιά με τα Αιολικά Πάρκα και τα παρελκόμενα τους απλά δεν προβλέπεται από το Νόμο. Συνεπώς βάσει Νομικού Πλαισίου εμείς "Δεν Υπάρχουμε"  ή άλλως είμαστε αμελητέοι και αναλώσιμοι.
5ον)  Τα προβλήματα της Λακωνίας μας είναι κοινά ,είναι ορατά, είναι μεγάλα.Όμως η Κεντρική Διοίκηση μας τα παρουσιάζει αποσπασματικά ,κατά περίσταση και κατά βούληση. Μας Διαιρεί προκειμένου να Βασιλεύει . Η γενικευμένη αυτή στάση της Πολιτείας και των οργάνων της, η λογική δηλαδή του βολέψου εσύ κι άσε το γείτονα σου να πεθαίνει, είναι κατά τη γνώμη μου ένας από τους κύριους λόγους που δημιούργησαν το συστημικό πρόβλημα της Νεο-ελληνικής κοινωνίας και συνετέλεσαν στη σημερινή κρίση θεσμών και αξιών. Ο διασπαστικός ρόλος που το ίδιο το Κράτος έπαιξε στις πλάτες των πολιτών, αλλοίωσε το εθνικό μας DNA κι έθεσε σε καταστολή τις υγιείς φωνές των τοπικών κοινωνιών.
6ον) Ο Ενεργειακός Σχεδιασμός δεν είναι το μόνο Παν-Λακωνικού ενδιαφέροντος ζήτημα που συντελείται εν αγνοία μας .Εν αγνοία μας υπογράφονται συμβάσεις για τη διαχείριση των Υδάτινων Πόρων,εν αγνοία μας λαμβάνονται αποφάσεις σε Κεντρικό επίπεδο που αφορούν το μέλλον το δικό μας και των επόμενων γενεών.



Συμπέρασμα: Εάν εμείς οι ίδιοι οι πολίτες της Λακωνίας απαλαγμένοι από κομματικά συμφέροντα και προσωπικές μικρότητες, δε συνταχθούμε σε κοινά Μέτωπα και Δίκτυα, αν δεν ενώσουμε τις φωνές μας, αυτές που οι κεντρικοί άρχοντες επιμελλώς αποφεύγουν να ακούσουν, και δε τις κάνουμε "Βοή", οι μέρες που θα έρθουν θα είναι ακόμα χειρότερες, οι αποφάσεις που θα ληφθούν ερήμην μας θα είναι καταδικαστικές για μας και τις επερχόμενες γενιές και η Ζωή μας δε θα μοιάζει σε τίποτα μ αυτό που έως σήμερα είχαμε μάθει και αγαπήσει.



Πολιτικός Μηχανικός Τ.Ε
Μέλος Δικτύου Περιβαλλοντικής και Πολιτιστικής Προστασίας Λακωνίας
Εκπρόσωπος του Συλλόγου Επαγγελματιών Μονεμβασίας
Εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας Εμπορικών Συλλόγων Πελοποννήσου

Πηγή άρθρου
http://konstantinosdavanelos.blogspot.gr/2012/10/blog-post_2648.html

Δεν υπάρχουν σχόλια: