Οι ΑΠΕ, η ελεύθερη αγορά και η μικρή Ευρυτανία

Η Κίνα σε ποσοστό 21% και η ΗΠΑ σε ποσοστό 20%, ευθύνονται για τη μισή περίπου μόλυνση του πλανήτη με διοξείδιο του άνθρακα. Ποια μέτρα έχουν πάρει ώστε να σωθεί ο πλανήτης; ΚΑΝΕΝΑ(!)


Το πρωτόκολλο του Κιότο είναι σήμερα το μόνο διεθνές εργαλείο που αναγνωρίζει την ανάγκη δράσης για την αποτροπή των κλιματικών αλλαγών. Για να επιτευχθεί ο γενικός στόχος, το πρωτόκολλο του Κιότο δημιούργησε μια σειρά από «ευέλικτους μηχανισμούς», για την επίλυση των παγκόσμιων περιβαλλοντικών προβλημάτων.

Θα δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση στο:

1) Εμπόριο Δικαιωμάτων Εκπομπών Αερίων του Θερμοκηπίου και

2) Μηχανισμούς Καθαρής Ανάπτυξης (Clean Development Mechanisms-CDM)

Πριν όμως αναλύσουμε τους παραπάνω δυο ευέλικτους μηχανισμούς θα πρέπει να αναφερθεί η σημασία του δάσους, σύμφωνα πάντα με το πρωτόκολλο του Κιότο.

Τα «δάση ως καταβόθρες άνθρακα»

Τα δάση αποτελούν σημαντικό ρυθμιστικό παράγοντα της σύστασης της ατμόσφαιρας και συνεπώς ο ρόλος τους στην διαμόρφωση του κλίματος είναι καθοριστικός. Τα δάση, μαζί με τους ωκεανούς, θεωρούνται ως οι σημαντικότερες «καταβόθρες άνθρακα», ως οι κατ' εξοχήν φυσικοί μηχανισμοί δηλαδή που δεσμεύουν το διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα.

Άρα πρώτο βήμα των κρατών ανά τον κόσμο θα πρέπει να είναι η προστασία και ή δυνατόν, η αύξηση των δασών.

1) Τι είναι το εμπόριο των δικαιωμάτων ρύπων;

Η Κυβέρνηση κάθε χώρας καθορίζει ανώτατα όρια εκπομπής ρύπων για τις επιχειρήσεις ή για το ίδιο το κράτος αντίστοιχα. Με βάση αυτά τα όρια εκδίδονται άδειες εκπομπής ρύπων, οι οποίες πωλούνται και αγοράζονται σαν οποιοδήποτε άλλο προϊόν, σε τιμές που προσδιορίζει ο νόμος της ζήτησης και ο νόμος της προσφοράς ή με άλλα λόγια το σύστημα της αγοράς.

Αυτό σημαίνει ότι μια επιχείρηση ή μια χώρα που ρυπαίνει κάτω από το όριο που της αναλογεί μπορεί να πουλήσει τα δικαιώματα εκπομπής ρύπων που της περισσεύουν σε άλλη επιχείρηση ή χώρα.

Μ' αυτά και μ' αυτά η ΒΡ, SHELL και άλλες εταιρείες κερδίζουν μερικά εκατομμύρια ευρώ πουλώντας τα δικαιώματά τους στο «χρηματιστήριο» των ρύπων (Έθνος 07/06/2007).

Ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ο γνωστός πορτογάλος πρόεδρος της Ευρ. Επιτροπής, μπλόκαρε αναλυτικό σχέδιο για την εξοικονόμηση ενέργειας στα κράτη - μέλη κατά 20%. Αν το πρόγραμμα προχωρούσε θα έριχνε την τιμή πώλησης του διοξειδίου του άνθρακα σε πολύ χαμηλά επίπεδα, με αποτέλεσμα να χάσει πολλά χρήματα η Ευρώπη και κάποιες επιχειρήσεις από τις πωλήσεις δικαιωμάτων ρύπων σε τρίτες χώρες. (Le Monde 31/10/09) Σύμφωνα με δημοσίευμα στην Καθημερινή (13/12/09), τα χρηματιστικά παράγωγα πάνω στο εμπόριο του άνθρακα ανέρχονται σήμερα στα 100 τρίς δολάρια και προβλέπεται να εκτοξευθούν στα 3 τρίς(!) δολάρια μέχρι το 2020.

Ποιες επενδυτικές τράπεζες δραστηριοποιούνται στο «πράσινο χρηματιστήριο»;

Όλοι οι «Γίγαντες» της Γουόλ Στριτ: Γκόλντμαν Σακς, Τζ. Π. Μόργκαν, Σίτιγκρουπ, Μόργκαν Στάνλει και άλλες... δηλαδή όλοι αυτοί που πάνω από όλα βάζουν το «κοινό συμφέρον» και την προστασία του πλανήτη. Ποτέ το κέρδος.

Οι παραπάνω «γίγαντες» είναι αυτοί που κερδοσκοπούν ασύστολα και όταν βρίσκονται ένα βήμα πριν τη χρεοκοπία σώζονται από κρατικές επιχορηγήσεις..

Αν το κλίμα ήταν τράπεζα θα είχε σωθεί...

2)Τι είναι οι Μηχανισμοί Καθαρής Ανάπτυξης (Clean Development Mechanisms –CDM)

Οι μηχανισμοί αυτοί προτάθηκαν από τις εκβιομηχανισμένες χώρες ως μέσο για την εκπλήρωση - με μεγαλύτερη ευελιξία - των συνολικών υποχρεώσεών τους στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου. Έτσι, μια βιομηχανικά ανεπτυγμένη χώρα, εκτός από την προσπάθεια μείωσης των εκπομπών στο εσωτερικό της, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των εκπομπών σε κάποια φτωχότερη χώρα. Οι μειώσεις που επιτυγχάνονται με αυτόν τον τρόπο και οι μειώσεις που προέρχονται από εγχώριες πολιτικές και μέτρα συμψηφίζονται και προσμετρούνται προς την επίτευξη του στόχου της βιομηχανοποιημένης χώρας. Στην αναπτυσσόμενη χώρα μένουν τα οφέλη της επένδυσης, όπως η χρήση τεχνολογιών και η μείωση των ρύπων.

Μέσω του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης έχουν υλοποιηθεί περίπου 1000 προγράμματα, ενώ αλλά 2000 βρίσκονται σε φάση υλοποίησης (ουσιαστικά πρόκειται για υδροηλεκτρικά έργα, αιολικά πάρκα κλπ). Οι εταιρείες που υλοποιούν προγράμματα CDM πιέζουν για την απόκτηση δικαιωμάτων ρύπων, τα οποία μετά θα πουλήσουν. (Καθημερινή 07/01/09). Στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έχουν επενδυθεί παγκοσμίως 120.000.000.000 δολάρια και έχει υπολογιστεί ότι αν επενδυθούν 45.000.000.000 δολάρια στις προστατευόμενες ζώνες θα αποφέρουν υπηρεσίες 5.000.000.000.000 δολάρια ετησίως.(Ημερήσια 13/02/10)

Μετά την παραπάνω παρουσίαση γίνεται φανερό ότι πρέπει να τεθεί το ερώτημα: Μήπως η «πράσινη ανάπτυξη» δίνει την ευκαιρία στις μεγάλες πολυεθνικές (των ΗΠΑ και της Ε.Ε., με το αζημίωτο φυσικά) να εκμεταλλευτούν τις πρώτες ύλες που ονομάζονται ήλιος , άνεμος, θάλασσα, γη με την παράλληλη πώληση μηχανολογικού εξοπλισμού, τεχνολογίας, τεχνογνωσίας και φυσικά προϊόντων που παράγουν οι ίδιες; Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα δεν έχει ούτε τεχνολογία, ούτε τεχνογνωσία και άρα δεν έχει ούτε τη παραγωγική δυνατότητα να παράγει την απαιτούμενη υποδομή για την ανάπτυξη αυτού του τύπου. Η Ελλάδα διαθέτη μόνο άφθονες πρώτες ύλες και φυσικούς πόρους. Ως εκ τούτου μόνο καταναλώτρια χώρα πράσινης ανάπτυξης μπορεί να είναι και πωλητής των πρώτων υλών της. Ποιοι είναι οι κύριοι ρυπαντές του κόσμου (παγκόσμιες εκπομπές CO2);

Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσίευσε τον Αύγουστο το γερμανικό ινστιτούτο ανανεώσιμης ενέργειας IWR το έτος 2008 πρωταθλήτρια στην παραγωγή του διοξειδίου του άνθρακα είναι η Κινά με 6.800.000.000 τόνους (21% της παγκόσμιας παραγωγής) και ποιων χωρών οι επιχ/σεις εδρεύουν εκεί; Φυσικά των δυτικών πολυεθνικών αφού εκεί το κόστος παραγωγής είναι χαμηλότατο.

Δευτεραθλήτρια στην παραγωγή του διοξειδίου του άνθρακα είναι οι ΗΠΑ με 6.400.000.000 τόνους (20% της παγκόσμιας παραγωγής).

Δηλαδή, οι δυο χώρες ευθύνονται για τη μίση περίπου μόλυνση του πλανήτη.

Ποια και πόσα μέτρα έχουν πάρει ώστε να σωθεί ο πλανήτης; ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑ!!!

Η παραπάνω παρουσίαση νομίζω ότι κάνει φανερό - μερικώς τουλάχιστον -τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από όλους αυτούς που ζητούν ποτάμια και βουνοκορφές της Ευρυτανικής γης για να επενδύσουν στη σωτηρία του κλίματος μέσω των αιολικών πάρκων και των υδροηλεκτρικών μονάδων κλπ. ΝΑΙ!! Η μικρή και καθαρή ΕΥΡΥΤΑΝΙΑ μπορεί να σώσει τον πλανήτη αν «πουληθεί» σε μεγαλοεπενδυτές που νοιάζονται για το καλό του ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ!!!!!

Πρέπει να είμαστε αδιάφοροι απέναντι στην μόλυνση του περιβάλλοντος; ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ! Τι να κάνουμε; ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΟΥΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ, ΤΑ ΔΑΣΗ ΜΑΣ και φυσικά να μειώσουμε την σπατάλη ενέργειας αλλάζοντας λίγο τον τρόπο ζωής μας (εκτός και αν αυτός είναι αδιαπραγμάτευτος όπως λένε και τα αμερικανάκια) γιατί αυτά μπορεί και να σώσουνε τον κόσμο.

Μερικές προτάσεις «πράσινης ανάπτυξης»:

1) Μετατροπή της Ευρυτανίας σε εθνικό πάρκο

Τι είναι όμως το εθνικό πάρκο (βικιπαίδεια); Είναι ένα οικοσύστημα ή βιότοπος με ιδιαίτερη οικολογική αξία που παραμένει ανεπηρέαστο ή έχει επηρεαστεί ελάχιστα από ανθρώπινες δραστηριότητες και στο οποίο Διατηρείται ποικιλομορφία οικολογικών βιολογικών γεωμορφολογικών και αισθητικών στοιχείων. Αποτελεί οροθετημένη περιοχή που προστατεύεται από ειδικούς νόμους προκειμένου να διαφυλαχτεί η μοναδικότητα του φυσικού πλούτου. Κατά κανόνα περιλαμβάνει τον πυρήνα, που είναι η πιο αυστηρά προστατευμένη περιοχή και την περιμετρική ζώνη στην οποία επιτρέπονται κάποιες δραστηριότητες όπως κατασκευή δρόμων, υλοτομία, βοσκή, κυνήγι, ψάρεμα κλπ. Οι γεωμορφολογικοί σχηματισμοί και το οικολογικό περιβάλλον της χλωρίδας και της πανίδας παρουσιάζουν επιστημονικό, εκπαιδευτικό καθώς και αναψυχικό ενδιαφέρον. Ένα εθνικό πάρκο μπορεί να περιλαμβάνει δάση, λιβάδια, λίμνες, ποτάμια, οικισμούς καθώς και ιστορικά - αρχαιολογικά ευρήματα και μνημεία. Υπεύθυνος φύλαξης είναι η δασική υπηρεσία. Οι επισκέπτες επιτρέπεται να εισέρχονται στο πάρκο κάτω από ειδικές συνθήκες για επιμόρφωση, έρευνα και αναψυχή. Στα εθνικά πάρκα επιτρέπονται οι ήπιες δραστηριότητες και απαγορεύεται η φθορά των γεωμορφολογικών χαρακτηριστικών. Σε όλους αυτούς που προπαγανδίζουν ότι ο άνθρωπος θα εκδιωχθεί από το εθνικό πάρκο δεν έχουμε παρά να τους πούμε ότι το Yosemite (Γιοσέμιτι) που είναι ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα πάρκα στις ΗΠΑ - στη χώρα που όλα αγοράζονται και όλα πωλούνται - επισκέπτονται κάθε χρόνο περίπου 3.500.000 επισκέπτες (τα μηδενικά είναι σωστά)!!!!

2) Στη βόρεια Ισπανία, κάθε χρόνο πάνω από 100.000 προσκυνητές, από διαφορετικές χώρες κάνουν με τα πόδια ή με ποδήλατο το δρόμο του Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα για να εκπληρώσουν το τάμα τους. Μια διαδρομή που διασχίζει μερικές από τις σημαντικότερες πόλεις και τα ωραιότερα τοπία της βόρειας Ιβηρικής, ανακαλύπτοντας στην πορεία παραδόσεις, φιέστες και την μεγάλη και περίπλοκη ιστορία της Ισπανίας, από τις αρχές του χρόνου ως σήμερα. Αυτά για την Ισπανία! Εμείς εδώ στην Ευρυτανία δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε και να αναπτύξουμε κάτι αντίστοιχο; Προυσός, Άγραφα, Ασπρόρεμα, Πρασιά, «Συμπεθεριακό», «Κοκάλια»… περιμένουν μια άλλου είδους πράσινης ανάπτυξης.

ΟΧΙ ΦΥΤΕΜΕΝΑ ΠΑΛΙΟΣΙΔΕΡΑ σε ποτάμια και σε βουνοκορφές.

Φανταστείτε υδροηλεκτρικό στο «Πάντα βρέχει»!

3) Στα Μετέωρα (Καλαμπάκας) και την Κάλυμνο ελάχιστοι ξένοι και έλληνες «τρελοί» αναρριχητές (τη δεκαετία του 1970 και τη δεκαετία του 1990 αντίστοιχα) έδωσαν πνοή ανάπτυξης στις δύο πόλεις και τις κατέστησαν στους καλύτερους αναρριχητικούς προορισμούς της Ευρώπης. Σήμερα χιλιάδες ξένοι αναρριχητές έρχονται να θαυμάσουν και να σκαρφαλώσουν στα ... «παλιόβραχα»!

Αφήνοντας φυσικά τα ωραία τους λεφτουδάκια στις τοπικές κοινωνίες.

Φαντασία και όραμα χρειάζεται, ΌΧΙ ΠΩΛΗΤΗΡΙΟ. Ακούει κανείς;

Πηγή άρθρου


ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ:
Δήμητρα Βασιλείου - Δασοπόνος και Κων/νος Μπάτζιος - Οικονομολόγος
Αρ φύλ. 381/3-3-10



5 Μαρ 2010, 11:45

Δεν υπάρχουν σχόλια: