Οι ζημιογόνες επιπτώσεις των ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας στο φυσικό περιβάλλον και στη ζωή των πολιτών

Τα συνεχιζόμενα οικολογικά εγκλήματα που πράττονται είναι πρωτόγνωρα για τη χώρα, προς όφελος των επιδοτούμενων πράσινων μεγαλοεπιχειρηματιών και σε βάρος σημαντικών πλουτοπαραγωγικών πόρων, καταστρέφοντας τεράστιες εκτάσεις ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, χωρίς να συμβάλουν ούτε στην ανάπτυξη των περιοχών, ούτε στην απασχόληση, ούτε στην κάλυψη των αναγκών σε ενέργεια.

Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει θέσει έναν αριθμητικό στόχο (20%) για τη συμμετοχή των ΑΠΕ στη συνολική παραγόμενη ενέργεια, στο όνομα του οποίου γίνεται πληθώρα παρεμβάσεων και εκπτώσεων στη νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος. Για την ακρίβεια, οι αρχές της βιωσιμότητας και της προστασίας βασικών περιβαλλοντικών και κοινωνικών αγαθών, εκτιμώνται ως δευτερεύουσας σημασίας σε σχέση με την προώθηση των ΑΠΕ, που αφορούν κυρίως μεγάλης κλίμακας εγκαταστάσεις που θα επηρεάσουν ανυπολόγιστα, τα οικοσυστήματα, τους φυσικούς, ιστορικούς και παραγωγικούς πόρους της χώρας. Αυτό που κρίνεται αναγκαίο να ξεκαθαριστεί, είναι ότι ο στόχος του 20% δεν ποσοτικοποιείται, δεν μεταφράζεται, δηλαδή, σε MW και MWh, ώστε να μπορέσει κάποιος να τον αξιολογήσει και να τον κρίνει. Πως είναι δυνατό χωρίς μετρήσιμους στόχους το ΥΠΕΚΑ να σχεδιάσει αξιόπιστα, να παρακολουθήσει και να μετρήσει την πρόοδο των ΑΠΕ, τα μέτρα για την εξοικονόμηση, την ενεργειακή απόδοση και την μείωση των εκπομπών των ρύπων;



Αξίζει να επισημανθεί ότι σε άλλα νομοσχέδια, η Kυβέρνηση παραθέτει, μετά τη λήξη της δημόσιας διαβούλευσης, μια έκθεση με τα συμπεράσματα από τη διαβούλευση. Στο νομοσχέδιο για τις ΑΠΕ αυτό δεν έγινε ποτέ, επειδή στη συγκεκριμένη διαδικτυακή διαβούλευση, εκφράστηκαν έντονες διαφωνίες που απέκτησαν διαστάσεις. Η πρόσφατη ψήφιση του νόμου για τις ΑΠΕ, έρχεται ξεκάθαρα σε αντιπαράθεση με την πολιτική προστασίας της Φύσης, επειδή θα πολλαπλασιάσει τα προβλήματα που δημιουργούνται από την υπερσυγκέντρωση και την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη αιολικών και φωτοβολταϊκών πάρκων μεγάλης κλίμακας σε δάση, οικοσυστήματα, μοναδικά τοπία, ιστορικές περιοχές, πολύτιμη γη υψηλής παραγωγικότητας κλπ. Ο νέος νόμος αντί να δώσει λύσεις, αμβλύνει τις τοπικές αντιδράσεις προβλέποντας αυτή τη φορά, άμεσο όφελος για τους κατοίκους των περιοχών εγκατάστασης (πολιτική του μαστίγιου και του καρότου). Οι προβλέψεις αυτές, απογυμνωμένες από την ουσιαστική αντιμετώπιση περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αποτελούν στη πραγματικότητα δωροδοκία των τοπικών κοινωνιών για να παραβλέψουν το σύνολο των παρεμβάσεων που υποβαθμίζουν ανεπανόρθωτα τη ποιότητα ζωής. Με άλλα λόγια, στο νέο νόμο διαπιστώνονται σοβαρές νομικές συνέπειες σε πλήθος διατάξεων του και ουσιαστικά ακυρώνεται κάθε δικαίωμα υπεράσπισης του φυσικού περιβάλλοντος. Διότι, η κήρυξη των ΑΠΕ ως εθνική προτεραιότητα θα έχει τώρα βαρύνουσα σημασία στην κρίση του δικαστή, όταν θα εξετάζει οποιαδήποτε προσφυγή. Η απλοποίηση της ΄Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων και ο διαχωρισμός της από την πράξη επέμβασης θα οδηγήσει μοιραία σε βιαστικές και σε λανθασμένες αποφάσεις χωροθέτησης. Ουσιαστικά αναιρούνται όλες οι ασφαλιστικές δικλείδες για εγκατάσταση σε προστατευόμενες περιοχές, εφόσον κάθε πρόταση εγκατάστασης μπορεί να γίνει δεκτή κατόπιν αιτιολογημένης Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων. Για πρώτη φορά ανοίγεται η γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας για εγκατάσταση ΑΠΕ. Από τα παραπάνω προκύπτει, ότι το Χωροταξικό Πλαίσιο των ΑΠΕ ανάγεται σε ύψιστο νόμο, που υπερισχύει κάθε άλλου!!! Αντίθετα στις ευρωπαϊκές χώρες (Γαλλία, Βέλγιο, Αγγλία, Δανία κλπ.) η εγκατάσταση ΑΠΕ προβλέπεται σε περιβαλλοντικά υποβαθμισμένες περιοχές, δίπλα σε αυτοκινητόδρομους κλπ., όπου η ανθρώπινη παρέμβαση ήδη έχει αλλοιώσει τα τοπία, ή συγκεντρωμένα σε αβαθείς θαλάσσιες περιοχές.

Κρίνεται αναγκαίο να σταματήσουν όλες οι επιδοτήσεις για τις ΑΠΕ μεγάλης κλίμακας, γιατί έχουν μετατρέψει τα βουνά όλης της χώρας σε πραγματικά χρυσωρυχεία απειλώντας με οριστική καταστροφή τη κτηνοτροφία, τη γεωργία, τη τουριστική βιομηχανία καθώς και άλλους παραγωγικούς κλάδους της χώρας….. Έτσι αντί να ψηφίζονται ρυθμίσεις που βοηθούν κάποιους επιτήδειους να αποκτήσουν ευκολότερα δημόσιες εκτάσεις και επιδοτήσεις για τις ΑΠΕ - κυρίως αιολικών πάρκων – θετικό θα ήταν να σταματήσει η παραπληροφόρηση, η κατασπατάληση πολύτιμων οικονομικών πόρων και η χώρα να μπει επιτέλους στη τεχνολογική πρωτοπορία που της ανήκει. Στην Ευρώπη, δίνονται επιχορηγήσεις ύψους έξι δισεκατομμυρίων ευρώ σε διάφορα προγράμματα «πράσινης ενέργειας». Αυτό το πακέτο ενίσχυσης θα ολοκληρωθεί έως το 2013. Πρόκειται για ένα σημαντικό ποσό για ένα νέο κλάδο, που σύμφωνα με τους ερευνητές, ακόμα και αν δεν είναι ιδιαίτερα αξιόπιστος, προωθείται και ενισχύεται οικονομικώς επειδή «μοιάζει» να είναι φιλικός προς το περιβάλλον. Άλλωστε, οι «ανανεώσιμες πηγές ενέργειας» βρίσκονται στο προσκήνιο της συζήτησης για την κλιματική αλλαγή (η οποία αμφισβητείται έντονα από άλλους επιστήμονες ότι προκαλείται από τις ανθρώπινες δραστηριότητες) και στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος στη Σύνοδο Κορυφής της Κοπεγχάγης. Οι αρχές που ασχολούνται με το πρόβλημα υποστηρίζουν ότι είναι αδύνατο να υπολογιστεί το μέγεθος της απάτης και της διασπάθισης δημόσιου χρήματος που γίνεται για την κατασκευή αιολικών πάρκων. Αυτό που είναι βέβαιο όμως, είναι ότι γίνονται παράλληλες έρευνες σε πολλά κράτη. Σίγουρα το εύκολο και υψηλό κέρδος λειτουργεί ως μαγνήτης για απατεώνες, διεφθαρμένους πολιτικούς και επιχειρηματίες, που επιδιώκουν στη κυριολεξία να πωλήσουν αέρα κοπανιστό......

Οι Θέσεις ΒΙΟΖΩ για τις ΑΠΕ και τον Κανονισμό Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων (ΚΕΝΑΚ) αναφέρουν ότι οι αυτόνομες Ενεργειακά Εγκαταστάσεις και Κτίρια συμφέρει το Περιβάλλον, την Εθνική Οικονομία και τους Πολίτες-καταναλωτές. Δεν συμφέρει αυτούς, που κερδοσκοπούν από την μαζική παραγωγή ενέργειας".

Η βαθύτατη κρίση που ταλανίζει τη χώρα σε ανταγωνιστικότητα, παραγωγικότητα, ζήτηση, αλλά και κανόνες αγοράς (τεράστια διαφθορά), αντιμετωπίζεται με συνθήματα για "πράσινη επιχειρηματικότητα", "πράσινες θέσεις εργασίας" και πολλά άλλα πράσινα οραματικά ξεσπάσματα. Στοιχειώδης ανάλυση δείχνει ότι η στροφή σε περιβαλλοντικά πιο φιλικές τεχνολογίες και μεθόδους παραγωγής, μπορεί να βοηθήσει μόνο υπεραναπτυγμένες χώρες, όπως οι ΗΠΑ, η Γερμανία, η Ιαπωνία, άντε και χώρες με πολύ χαμηλό κόστος παραγωγής, όπως η Κίνα. Η αναγκαία στροφή προς λιγότερο ρυπαίνουσες πρακτικές, δεν φαίνεται να βοηθά ούτε την Ισπανία, που επενδύει πολλά σε ανανεώσιμες μορφές ενέργειας, αλλά αυτό δεν αποτελεί ισχυρό αντίδοτο στην κατάρρευση των κατασκευών και τη μεγάλη ανεργία που αντιμετωπίζει πλέον και η χώρα του Θαπατέρο. Η ενέργεια που προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές θα είναι για αρκετά χρόνια πιο ακριβή από αυτήν που παράγεται από λιγνίτη ή λιθάνθρακα. Πιο συγκεκριμένα, υπολογίζεται ότι €400 και πλέον την μεγαβατώρα θα πληρώνει ο ΔΕΣΜΗΕ τους κυρίους των φωτοβολταϊκών, ενώ στα αιολικά πάρκα ο ΔΕΣΜΗΕ θα πληρώνει €120-140 για κάθε μεγαβατώρα, όταν το ρεύμα κοστίζει €35 την μεγαβατώρα από συμβατικές πηγές!!! Το έχουν πει άραγε στους πολίτες και ιδιαίτερα όσους ευαγγελίζονται φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες; Φαντασθείτε τι έχει να γίνει στα τηλεοπτικά κανάλια, όταν γίνει αντιληπτό ότι πράσινη ενέργεια, σημαίνει έως και 30% επιπλέον επιβάρυνση στον ετήσιο προϋπολογισμό του κάθε νοικοκυριού. Σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΥΠΕΚΑ, οι παραπάνω αυξήσεις στα οικιακά και αγροτικά τιμολόγια, θα ξεκινήσουν από το φθινόπωρο 2010. Οι υπέρογκες αυτές αυξήσεις θα προκαλέσουν νέα κύματα διαδηλώσεων αγανακτισμένων πολιτών, με απρόβλεπτες συνέπειες…..

Και το τραγελαφικότερο: Για την αξιοποίηση του αιολικού δυναμικού της χώρας, ο ΔΕΣΜΗΕ σημειώνει ότι απαιτούνται επενδύσεις αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ σε Κέντρα Υπερυψηλής Τάσης (ΚΥΤ) και Γραμμές Μεταφοράς!!!!!! Δεν έφταναν δηλαδή οι πενιχρότατες ετήσιες ενεργειακές αποδόσεις των ανεμογεννητριών, τώρα βγήκε στην επιφάνεια και η ανεπάρκεια του ηλεκτρικού δικτύου να απορροφήσει τη παραγόμενη αιολική ενέργεια. Η πολιτεία και όλα τα lobbies της αιολικής ενέργειας, γνωρίζανε τη πραγματικότητα από την αρχή, αλλά σκοπίμως την απέκρυπταν, διότι η δημοσιοποίηση του θέματος, ενδεχομένως να οδηγούσε σε σειρά ακυρώσεων έργων αιολικών πάρκων και φωτοβολταϊκών, εξαιτίας του απαγορευτικού κόστους ενίσχυσης των υποδομών του ηλεκτρικού δικτύου. Βλέπετε το φαγοπότι είναι μεγάλο και διακυβεύονται αμύθητα ποσά από τις επιδοτήσεις..... Έτσι, πολλές παλιές και νέες ανεμογεννήτριες θα περιστρέφονται, χωρίς να μεταφέρουν ούτε και το λιγοστό ρεύμα που παράγουν!! Συνεπώς πρόκειται για μία κατασπατάληση πολύτιμων οικονομικών πόρων σε μία εποχή που δοκιμάζεται το μέλλον της χώρας και η συνοχή γενικότερα των κρατών της ευρωζώνης. Με άλλα λόγια: Άνθρακες ο θησαυρός!!! Από όλες τις ΑΠΕ, οι αντιδράσεις κατά των αιολικών πάρκων έχουν πάρει από καιρό οργανωμένο χαρακτήρα σε Ευρώπη (European Platform Against Windfarms – EPAW) και Αμερική (North American Platform Against Windfarms –NAPAW). Σε τακτά διαστήματα δημοσιεύονται άρθρα ή και δηλώσεις πολιτικών, επιστημόνων, συλλογικών φορέων κ.α, που τάσσονται σαφώς εναντίον, όπως οι παρακάτω:



«Ως φυσικός, νιώθω ότι προσβάλλεται η εκπαίδευση, η εμπειρία και η νοημοσύνη μου από την απόπειρα παραγωγής αιολικής ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα.»

Dr Phillip Bratby προς τη Βρετανική Βουλή

«Σύντομα συμπληρώνουμε 20.000 ανεμογεννήτριες, χωρίς να αντικαταστήσουμε ούτε ένα μικρό συμβατικό σταθμό παραγωγής ενέργειας.»―Ferdinand Fürst zu Hohenlohe-Bartenstein, Ομοσπονδιακή ένωση για την προστασία του τοπίου, Γερμανία

«Το όνειρο της φιλικής προς το περιβάλλον ενέργειας έχει μετατραπεί σε υψηλά επιδοτούμενη καταστροφή του τοπίου»

―Der Spiegel

Ο νόμος για τις ΑΠΕ θα γυρίσει σύντομα boomerang για όλους εκείνους που τον επινόησαν και ψήφισαν. Οι ΑΠΕ μπορεί να είναι ανανεώσιμες πηγές, αλλά δεν είναι τελικά πράσινες. Η πολιτική των ΑΠΕ όπως υλοποιείται, δεν συμβαδίζει, δεν συμπληρώνει μια συνολικότερη πολιτική για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Δυστυχώς εδραιώνεται, μία ασυδοσία που ξεπερνάει κάθε όριο, κάθε λογική, κάθε αίσθημα δικαίου. Οι βιομηχανικοί χώροι των ΑΠΕ επουδενί δεν μπορεί να είναι οι κορυφογραμμές των βουνών και τα εδάφη υψηλής παραγωγικότητας. Ουδέποτε στην ιστορία της ανθρωπότητας συνέβη κάτι τέτοιο, εκτός από την περίπτωση οχυρωματικών έργων. Ο λαός μας συγχωρεί τα λάθη, όχι την εξαπάτηση. Οι ασκοί του Αιόλου άνοιξαν, και η οργή του κόσμου θα δρομολογήσει ραγδαίες εξελίξεις.

Μάκης Μπαλτσαβιάς

Εκπαιδευτικός ΜΕ

Δεν υπάρχουν σχόλια: